گل و گياه ظرافت

عدس گياهي خوراكي از خانواده حبوبات است كه از قديم الايام در منطقه مديترانه مي رويده است. عدس به خاطر شكل لنز خود به خوبي شناخته شده است. اگرچه عدس يك غذاي اصلي رايج در كشورهايي مانند تركيه، سوريه، اردن، مراكش و تونس است، ولي امروزه بيشترين توليد عدس در كانادا است. گزارش شده است كه دانه هايي در مقبره هاي مصري از سلسله دوازدهم (۲۴۰۰ قبل از ميلاد) يافت شده است. عدس مانند لوبيا خشك بيشتر كشت مي شود. بنابراين، براي خشك كردن غلاف ها بايد يك دوره ۲ تا ۳ هفته اي هواي خشك آفتابي در زمان برداشت وجود داشته باشد. از غلاف هاي نابالغ جوان ممكن است به عنوان سبزي استفاده شود. دانه هاي خشك بالغ يك ماده مورد علاقه در سوپ ها و خورش ها هستند.

گياه عدس يكساله به ارتفاع ۱۲ تا ۱۸ اينچ، كم ارتفاع، بوته اي، ضعيف قائم تا نيمه انگور است كه ظاهر كلي ماشك دارد. داراي بسياري از شاخه هاي نرم و كرك دار با برگ هاي مركب پينه اي و برگچه هاي بيضي شكل متعدد است. گلها سفيد، ياسي يا آبي كم رنگ هستند. غلاف هاي پهن و صاف تنها يك دوم اينچ طول دارند. هر غلاف داراي دو دانه است كه نازك، عدسي شكل، معمولاً كوچكتر از دانه نخودي و داراي رنگ هاي مختلف از جمله قهوه اي و زرد هستند. يك بوش بذر عدس حدود ۶۰ پوند وزن دارد و يك پوند حاوي ۶۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ دانه است. عدس بيشتر با شرايط خشكسالي سازگار است.

انواع مختلف عدس

عدس ها اغلب بر اساس رنگشان دسته بندي مي شوند كه مي تواند از زرد و قرمز تا سبز، قهوه اي يا سياه متغير باشد. در اينجا برخي از رايج ترين انواع عدس آورده شده است:

قهوه اي: اينها پر مصرف ترين نوع هستند. آنها طعمي خاكي دارند، در هنگام پخت به خوبي شكل خود را حفظ مي كنند و در خورش ها و سوپ ها عالي هستند.

پوي (Puy): اينها از منطقه فرانسوي Le Puy مي آيند. آنها از نظر رنگ مشابه هستند اما تقريباً يك سوم اندازه عدس سبز هستند و طعم فلفلي دارند.

سبز: اينها مي توانند اندازه متفاوتي داشته باشند و معمولاً در دستور العمل هايي كه عدس پوي دارند، جايگزين ارزان تري هستند.

زرد و قرمز: اين عدس ها شكافته شده و سريع پخته مي شوند. آنها براي تهيه دال عالي هستند و طعمي شيرين و آجيلي دارند.

بلوگا (Beluga): اينها عدس هاي سياه ريز هستند كه تقريباً شبيه خاويار هستند. آنها يك پايه عالي براي سالادهاي گرم هستند.

خواص

آنچه كه در مورد عدس اغلب ناديده گرفته مي شوداين است كه راهي ارزان براي دريافت طيف گسترده اي از مواد مغذي است. عدس منبع خوبي از پروتئين، ويتامين B، فيبر گياهي، فولات، آهن، فسفر، آهن، منيزيم، پتاسيم و روي است. عدس از بيش از ۲۵ درصد پروتئين تشكيل شده است كه آن را به يك جايگزين عالي براي گوشت تبديل مي كند. آنها همچنين منبع عالي آهن هستند، يك ماده معدني كه گاهي اوقات در رژيم هاي گياهخواري كمبود دارد. پروتئين اصلي آن گلوبولين است. فولات به كاهش سطح هموسيستئين كمك مي كند، اسيد آمينه اي كه محصول واسطه اي در فرآيند متابوليك مهمي به نام چرخه متيلاسيون است. چرخه متيلاسيون نقش مهمي در بسياري از فرآيندهاي بدن مانند سم زدايي و عملكرد مغز ايفا مي كند. منيزيم جريان خون، اكسيژن و مواد مغذي را در سراسر بدن بهبود مي بخشد.

اگرچه انواع مختلف عدس ممكن است كمي از نظر محتواي مغذي متفاوت باشد، ۱ فنجان (۱۹۸ گرم) عدس پخته شده به طور كلي موارد زير را ارائه مي دهد. عدس سرشار از فيبر است كه از حركات منظم روده و رشد باكتري هاي سالم روده حمايت مي كند. خوردن عدس مي تواند وزن مدفوع شما را افزايش دهد و عملكرد كلي روده شما را بهبود بخشد. علاوه بر اين، عدس حاوي طيف گسترده اي از تركيبات گياهي مفيد به نام فيتوكميكال است كه بسياري از آنها در برابر بيماري هاي مزمن مانند بيماري قلبي و ديابت نوع ۲ محافظت مي كنند.

پلي فنول هاي (Polyphenols) موجود در عدس ممكن است فوايد سلامتي قدرتمندي داشته باشند. عدس سرشار از پلي فنول ها (دسته اي از فيتوكميكال هاي تقويت كننده سلامت) است. برخي از پلي فنل هاي موجود در عدس، مانند پروسيانيدين و فلاوانول ها، داراي اثرات آنتي اكسيداني قوي، ضد التهابي و محافظت كننده عصبي هستند. هنگامي كه در آزمايشگاه آزمايش شد، پلي فنول هاي موجود در عدس قادر به توقف رشد سلول هاي سرطاني، به ويژه در سلول هاي سرطاني پوست بودند. يك مطالعه روي حيوانات نشان داد كه مصرف عدس به كاهش سطح قند خون كمك مي كند و مزاياي آن فقط به دليل محتواي كربوهيدرات، پروتئين يا چربي نيست. همچنين شايان ذكر است كه به نظر نمي رسد پلي فنول هاي موجود در عدس پس از پختن خواص سلامتي خود را از دست بدهند.

مقدار بالاي فيبر موجود در عدس باعث حفظ سطح كلسترول و قند خون در بدن مي شود. عدس همچنين با تامين مقادير قابل توجهي فولات و منيزيم به سلامت قلب كمك مي كند. فيبر موجود در عدس از نوع محلول و نامحلول است. فيبر محلول يك ماده ژل مانند در دستگاه گوارش تشكيل مي دهد تا صفرا را به دام بياندازد. تحقيقات نشان داده است كه فيبر نامحلول به افزايش تشكيل مدفوع و جلوگيري از اختلالات گوارشي مانند يبوست و سندرم روده تحريك پذير كمك مي كند. عدس همچنين براي افزايش انرژي با تامين مجدد آهن در بدن شناخته شده است. ضماد تهيه شده از دانه عدس براي درمان بيماري هاي پوستي شناخته شده است.

براي خريد بذر عدس و ساير انواع بذر حبوبات به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرماييد.

سبزي خردل فلفلي و ترد كه به عنوان خردل برگ نيز شناخته مي شود، در واقع يكي از مغذي ترين سبزيجات برگ سبز موجود در ماه هاي زمستان است. سبزي هاي دوست داشتني آن، در واقع، ويتامين A، K، كاروتن ها و آنتي اكسيدان هاي فلاونوئيد بيشتري نسبت به برخي از ميوه ها و سبزيجات معمولي دارند. رويه‌هاي ترد و برگ‌دار از گياه خردل جمع‌آوري مي‌شود در حالي كه كوچك، لطيف است و به مرحله گلدهي نمي‌رسد. برگ خردل سبز از خانواده Brassica است كه شامل كلم، كلم بروكلي، كلم بروكسل و ... نيز مي شود. سبزي خردل يك افزودني خوشمزه و تند به سالاد و ساندويچ مي دهد.

گياه خردل بومي دشت هاي زير هيماليا در شبه قاره هند است كه از زمان هاي قديم معمولاً براي برگ ها و دانه هاي روغني آن كشت مي شد. خردل از محصولات زمستاني فصل سرد است. برگهاي لطيف و ترد آنها طعم بيشتري دارند كه از نوامبر تا مارس باقي مي مانند. برگ‌هاي خردل تازه داراي برگ‌هاي سبز تيره و پهن با سطح صاف هستند و بسته به نوع رقم ممكن است لبه‌هاي دندانه‌دار، پرزدار يا توري داشته باشند. ساقه سبز روشن آن به طور گسترده به چندين جانبي منشعب مي شود. سبزي خردل يك محصول فصل سرد است كه به راحتي رشد مي كند. آنها سرماي خفيف را تحمل مي كنند و مي توانند در تمام زمستان در آب و هواي گرمتر رشد كنند. قرار گرفتن در معرض يخ زدگي برگ ها را شيرين تر مي كند و هواي گرم برگ ها را تند تر مي كند.

زمان كاشت

كاشت را از اوايل بهار تا اواخر تابستان انجام دهيد. سبزي خردل مي تواند سرماي خفيف را تحمل كند.

فاصله كاشت

هنگام كاشت بذر خردل سبز را با فاصله ۱ اينچ از هم در رديف هايي با فاصله ۶ تا ۸ اينچ قرار دهيد.

آفات و بيماري هاي رايج

شته ها، مگس هاي سفيد و سوسك هاي كك همگي از آفات رايج هستند. براي محافظت از محصولات، از پوشش هاي رديفي استفاده كنيد.

زمان و نحوه برداشت

سبزي خردل را مي توان در حدود ۶ هفته برداشت كرد. براي برداشت، برگهاي بزرگ بيروني را در پايه برش دهيد و برگهاي كوچكتر داخلي را بگذاريد تا به رشد خود ادامه دهند. شما مي توانيد به طور مداوم در طول فصل برداشت كنيد.

برداشت

زمان برداشت بذر بسته به مكان و اينكه محصول زمستان گذراني يا بهاره كاشته شده است متفاوت است. دانه ها را مي توان با بريدن شاخه ها يا با برداشت گياهان كامل جمع آوري كرد. براي جلوگيري از ريزش بذر، مواد برداشت شده را بايد روي پارچه هاي قطره اي يا در ظروف قرار داد.

روش هاي مختلفي براي كوبيدن دانه ها وجود دارد. برداشت هاي كوچك را مي توان با ماليدن ميوه ها بين دستان خود يا روي سطحي كه باعث باز شدن سيليك ها مي شود، خرد كرد. براي برداشت‌هاي بزرگ‌تر، گياهان كامل را در وان‌هاي بزرگ يا روي برزنت قرار دهيد و روي آن‌ها قدم بزنيد. ساقه ها را پس از جدا شدن دانه ها دور بريزيد و مواد باقيمانده را غربال كنيد و بماليد. هنگامي كه دانه ها در شرايط خشك و خنك نگهداري مي شوند، مي توانند به مدت ۶ سال زنده بمانند.

فوايد سبزيجات خردل براي سلامتي

سبزي خردل منبعي غني از آنتي اكسيدان ها (مانند فلاونوئيدهاي مفيد براي قلب و بتاكاروتن) است و حتي زماني كه پخته مي شود، سطح ويتامين هاي A و K آن با بهترين آنها در رتبه اول قرار مي گيرد. سبزيجات منبع عالي ويتامين K هستند. ۱۰۰ گرم برگ تازه حدود ۲۵۷٫۵ ميكروگرم يا حدود ۲۱۵ درصد از نياز روزانه به ويتامين K-1  (فيلوكينون) را تامين مي كند. مشخص شده است كه ويتامين K با افزايش فعاليت استئوبلاستيك در استخوان، نقش بالقوه اي در عملكرد ساخت توده استخواني دارد. همچنين نقش ثابتي در بيماران مبتلا به آلزايمر با محدود كردن آسيب عصبي در مغز آنها دارد.

سبزي خردل، مانند اسفناج، انبار بسياري از مواد مغذي گياهي است كه داراي خواص ارتقاء سلامت و پيشگيري از بيماري است. برگ خردل داراي كالري بسيار كم (۲۷ كالري در ۱۰۰ گرم برگ خام) و چربي است. با اين حال، برگ‌هاي سبز تيره آن حاوي مقادير فراواني از فيتونوترينت‌ها، ويتامين‌ها و مواد معدني هستند. علاوه بر اين، حاوي مقدار بسيار خوبي از فيبر غذايي است كه با تداخل در جذب آن در روده، به كنترل سطح كلسترول كمك مي كند. فيبر كافي در غذا به حركات صاف روده كمك مي كند و در نتيجه از هموروئيد، يبوست و همچنين بيماري هاي سرطان روده بزرگ محافظت مي كند.

سبزيجات خردل منبع غني آنتي اكسيدان هايي مانند فلاونوئيدها، ايندول ها، سولفورافان، كاروتن ها، لوتئين و زآگزانتين هستند. ايندول‌ها، عمدتاً دي-ايندوليل متان (DIM) و سولفورافان به دليل مهار رشد سلول‌هاي سرطاني و اثرات سيتوتوكسيك بر سلول‌هاي سرطاني، داراي مزاياي ثابت شده در برابر سرطان‌هاي پروستات، سينه، كولون و تخمدان هستند. برگ‌هاي تازه منبع متوسطي از ويتامين‌هاي گروه B مانند اسيد فوليك، پيريدوكسين، تيامين، ريبوفلاوين و غيره هستند. اين ويتامين محلول در آب نقش بسزايي در سنتز DNA و تقسيم سلولي دارد. وقتي اين ويتامين در دوران بارداري به زنان مكمل داده شود، ممكن است به جلوگيري از نقص لوله عصبي در نوزادان آنها كمك كند.

برگ هاي تازه خردل منابع عالي ويتامين C هستند. ۱۰۰ برگ تازه ۷۰ ميكروگرم يا حدود ۱۱۷ درصد از RDA را تامين مي كند. ويتامين C (اسيد اسكوربيك) يك آنتي اكسيدان طبيعي قوي است كه از آسيب راديكال هاي آزاد و عفونت هاي ويروسي شبيه آنفولانزا محافظت مي كند. برگ‌هاي خردل نيز منابع باورنكردني ويتامين A هستند. ويتامين A يك ماده مغذي ضروري براي حفظ سلامت مخاط و پوست است. مصرف ميوه هاي طبيعي سرشار از فلاونوئيدها به محافظت در برابر سرطان ريه و حفره دهان كمك مي كند.

سبزي خردل تازه منبع بسيار خوبي از چندين ماده معدني ضروري مانند كلسيم، آهن، منيزيم، پتاسيم، روي، سلنيوم و منگنز است. مصرف منظم سبزي خردل در رژيم غذايي از آرتريت، پوكي استخوان، كم خوني فقر آهن جلوگيري مي كند و اعتقاد بر اين است كه از بيماري هاي قلبي عروقي، آسم و سرطان روده بزرگ و پروستات محافظت مي كند.

براي خريد بذر خردل سبز و ساير گياهان دارويي به فروشگاه بذر ظرافت (https://zerafat.com) مراجعه فرماييد.

پيوند انواع درختان و گياهان بر روي انواع درختان حيوانات، بريدگي هاي پس از هرس، طوفان و عوامل طبيعي مهمترين عواملي هستند كه درختان و گياهان آسيب وارد مي كنند. براي جلوگيري از ورود و آسيب وارد كردن آفات و  بيماري ها به محل هاي پيوند و هرس و مراقبت و  نگهداري بافت هاي گياه از چسب باغباني استفاده مي شود. محل هاي آسيب خورده درختان جاي مناسبي براي ورود عوامل بيماري‌زا مانند حشرات، ويروس ها، باكتري ها و قارچ‌ها به درون گياه هستند. پوشانيدن نقاط آسيب ديده با چسب باغباني تركيب شده با سموم قارچ كش و باكتري كش يكي از بهترين روش هاي راه هاي مقابله با اين مشكلات است.

استفاده از چسب باغباني باعث مي شود پوششي ارتجاعي مقاوم و قوي در مقابل باران و برف و باران بر روي محل زخم گياه بعد از خشك شدن چسب بوجود آيد. همچنين استفاده از تركيبات معدني ضدباكتري، ضدويروس و ضدقارچ و مجاز در كشت ارگانيك در ساخت چسب باغباني از ورود عوامل بيماري زا گياهي و حشرات جلوگيري مي كند. استفاده چسب باغباني تسريع در قلمه زني و پيوند گياه و ترميم فوري محل آسيب و زخم مي شود. چسب هاي باغباني از مواد غيرمضر براي بافت هاي گياهان و درختان تهيه مي شوند. براي رقيق كننده آنها از آب و الكل استفاده مي شود. بخاطر اين كه بيشتر اوقات از چسب باغباني بعد از هرس استفاده مي شود، چسب باغباني را چسب هرس نيز ناميده مي شود.

براي استفاده از چسب باغباني ابتدا چسب را با قلم مو يا تكه چوبي خوب بهم زده تا به صورت خمير يكنواخت در آيد. در صورتغليظ بودن چسب كمي الكل و آب به آن اضافه شده و محل زخم به صورت لايه اي يكنواخت و ضخيم پوشانده شود. با توجه به مقاوم بودن اين چسب در مقابل سرما به صورت محافظ سرما نيز مي توان از آن در مناطق سردسير استفاده كرد.

وقتي كه ما به دنبال طعم ملايم تري از  پياز هسيتم، پيازچه و پياز سبز گزينه اي انتخابي ما هستند. اما پياز بهاره چيست و آيا همان پيازچه است؟ همچنين آيا پيازچه و پياز سبز نيز يكسان هستند؟ بياييد در دنياي اين پيازهاي رنگارنگ گشتي بزنيم.

تفاوت بين پيازچه و پياز سبز چيست؟

پياز سبز و پيازچه در واقع يك چيز هستند. آنها يا بسيار جوان از پيازهاي معمولي پيازساز كه ما با آنها آشنا هستيم برداشت مي شوند يا مي توانند از گونه هاي ديگري كه در واقع هرگز پياز تشكيل نمي دهند، تهيه شوند. پيازچه بلند است و انتهاي ساقه آن سفيد رنگ است كه بيرون نمي زند. آنها يك نيش پيازي اما ملايم دارند كه به شدت پياز معمولي نيست (قسمت هاي سفيد داراي شديدترين طعم هستند). آنها را مي توان به صورت خام يا پخته استفاده كرد و در حالي كه برخي از آشپزها رويه سبز تيره تر را دور مي اندازند، مي توان كل آن را خورد و اغلب در آشپزي آسيايي استفاده مي شود. پيازچه معمولا در تمام طول سال در دسترس است. به دنبال رنگ روشن، برگ هاي سالم و انتهاي ساقه سفت باشيد.

پياز بهاره چيست؟

پياز بهاره شبيه پيازچه هستند، اما پيازهاي كوچكي در پايه دارند. اين پيازها از گونه‌هايي مي‌آيند كه پياز توليد مي‌كنند و اساساً نسخه‌هاي بالغ‌تر پيازچه هستند. آنها در اواخر پاييز به عنوان نهال كاشته مي شوند و سپس در بهار بعد برداشت مي شوند، بنابراين كلمه بهاره در نام است.

پياز بهاره شيرين‌تر و ملايم‌تر از پياز معمولي است، اما سبزي‌ها نسبت به پيازچه طعم‌دارتر هستند. پيازها بسته به نوع آن مي توانند قرمز يا سفيد باشند و در حالي كه مي توان آنها را به همان شيوه پياز معمولي استفاده كرد ولي به صورت كامل كبابي، برشته شده يا مانند پياز مرواريد استفاده مي شود.

آيا مي توان يكي را جايگزين ديگري كرد؟

اغلب در مورد يكسان بودن يا نبودن پياز سبز و پيازچه سردرگمي وجود دارد و اين ممكن است از اين واقعيت ناشي شود كه پياز سبز در كشورهاي ديگر مانند كانادا و بريتانيا به پياز بهاره گفته مي شود.

طعم و بافت پيازچه و پيازچه مشابه است. اما به خاطر داشته باشيد كه شدت طعم متفاوتي دارند. اگر پيازچه ها خام مانده اند، استفاده از پيازچه را به جاي پيازچه توصيه نمي كنم، زيرا پيازچه طعم قوي تري دارد.

گل رز رامبلر كه به رز مولتي فلورا نيز معروف است، به دليل اسپري‌هاي فراوان آن از گل‌هاي سفيد فراوان كه روي شاخه‌هاي انبوه و كمان‌دار قرار مي‌گيرد، به‌درستي نام‌گذاري شده است. پرندگان به‌ويژه مرغ مقلد شمالي (Mimus polyglottos) از ميوه‌ها تغذيه مي‌كنند و دانه‌هاي آن را به‌طور گسترده‌اي پراكنده مي‌كنند. گل رز مولتي فلورا كه بومي آسيا است براي اولين بار در سال ۱۸۸۶ از ژاپنبه‌عنوان پايه گل رز زينتي به ايالات متحده معرفي شد و به‌طور گسترده به‌عنوان پايه‌اي براي پيوند گل رزهاي پرورشي استفاده شد. به‌عنوان كاشت بزرگراه، حصار زنده، عامل كنترل فرسايش و كاشت براي جذب حيات وحش تبليغ شد. امروزه گل رز مولتي فلورا در بسياري از بخش‌هاي طيف خود به‌عنوان يكي از گل‌هاي رز شناخته مي‌شود.

گل رز مولتي فلورا در اواسط دهه ۱۹۰۰، به‌طور گسترده‌اي به‌عنوان حصار زنده براي كنترل دام كاشته شد. اين يك علف هرز مضر در چندين ايالت ايالات متحده است كه مي‌تواند توليدات دامي را كاهش دهد و همچنين به تعدادي از زيستگاه‌ها حمله كند و به آن‌ها آسيب برساند. گل رز مولتي فلورا انبوه‌هاي غيرقابل نفوذي را در مراتع، مزارع و لبه‌هاي جنگل تشكيل مي‌دهد. حركت انسان، دام و حيات وحش را محدود مي‌كند و پوشش گياهي بومي را جابجا مي‌كند. طيف وسيعي از شرايط را تحمل مي‌كند كه به آن اجازه مي‌دهد به زيستگاه‌هاي سراسر ايالات متحده حمله كند.

ويژگي‌ها

بهتر است گل رز مولتي فلورا در آفتاب كامل در خاك‌هاي حاصلخيز، غني از هوموس، مرطوب و با زهكشي خوب رشد كنيد. طيف وسيعي از شرايط را تحمل مي‌كند. براي بهترين گلدهي، كود متعادل و مالچ را در اواخر زمستان اعمال كنيد.

گل رز مولتي فلورا درختچه‌اي است كه از روي گياهان ديگر به ارتفاع ۳ تا ۵ متر (۹٫۸ تا ۱۶٫۴ فوت) بالا مي‌رود، با ساقه‌هاي تنومند با خارهاي خميده (گاهي وجود ندارد). برگ‌ها ۵ تا ۱۰ سانتي‌متر (۲ تا ۴ اينچ) طول، مركب، با ۵ تا ۹ برگچه و قلمه‌هاي پردار هستند. گل‌ها به شكل كوريمب هاي بزرگ توليد مي‌شوند كه هر گل كوچك، به قطر ۱٫۵-۴ سانتي‌متر (۵⁄۸-۱+۵⁄۸ اينچ)، سفيد يا صورتي، در اوايل تابستان توليد مي‌شود. باسن مايل به قرمز تا بنفش، ۶-۸ ميلي‌متر (۰٫۲۴-۰٫۳۱ اينچ) قطر است.

اين درختچه جذاب كه داراي عادتي پرپشت و راست است، افزودني خوبي براي حاشيه‌ها، كرانه‌ها و دامنه‌ها و باغ‌هاي كلبه است.

سيستم پرورش يك وضعيت تك پايه است كه در آن هر دو بخش توليدمثل نر و ماده در يك گل روي يك گياه (گل‌هاي كامل) يكپارچه مي‌شوند. بنابراين، اگر كنترل نشود، فقط يك گل رز چند فلورا براي توليد يك كلني از گياهان در حال توليدمثل لازم است.

مواظب شته‌ها، برگ‌خوارها، كنه عنكبوتي قرمز گلخانه‌اي، حشرات فلس دار، كاترپيلارها، پشه اره‌اي بزرگ رز، اره برگ غلتان، زنبورهاي برگ برنده، لكه سياه، زنگ گل سرخ و كپك پودري گل سرخ باشيد. آهو و خرگوش نيز مي‌توانند باعث آسيب شوند.

گل رز مولتي فلورا به‌طور معمول در اواخر تابستان، پس از نمايش گل‌ها و تنه هرس مي‌شود.

گل رز مولتي فلورا از طريق قلمه‌هاي نيمه رسيده در اواخر تابستان يا قلمه‌هاي چوب سخت در پاييز تكثير كنيد.

گل رز مولتي فلورا بومي آسياي شرقي است. به پاكستان، آفريقاي جنوبي، آمريكاي شمالي، استراليا و نيوزلند معرفي شده است.

توليدمثل رويشي يا غيرجنسي (جوانه زدن). توليدمثل رويشي (جوانه زدن) زماني اتفاق مي‌افتد كه ساقه‌ها بريده يا شكسته شوند. جوانه زدن ساقه‌هاي زايشي بيشتري توليد مي‌كند كه جاي خود را به گل‌ها، ميوه‌ها و دانه‌هاي بيشتري نسبت به ساقه‌هاي بريده نشده يا شكسته اوليه مي‌دهد. عصاهايي كه براي مدت طولاني روي زمين نگه داشته مي‌شوند مي‌توانند ريشه‌ها را جوانه بزنند و گياه جديدي را تشكيل دهند (به‌عنوان‌مثال لايه‌بندي).

استراتژي‌هاي كنترل IPM براي گل رز مولتي فلورا

كنترل‌هاي فرهنگي

دارايي خود را براي گل رز مولتي فلور نظارت يا بازرسي بصري كنيد. حداقل هر ماه ژوئن و سپتامبر اين كار را انجام دهيد. همان‌طور كه در بخش دوم، استراتژي‌هاي كنترل IPM براي گياهان مهاجم خارجي بيان شد، پيشگيري يك كنترل فرهنگي با ارزش است. از كاشت و تشويق به كاشت اين‌گونه خودداري كنيد. آموزش ديگران (مثلاً مشتريان يا همسايگان) در مورد خطرات اين آفت، كنترل فرهنگي ديگري است كه ارزش بسيار بالايي دارد.

كنترل‌هاي مكانيكي

بكشيد، حفاري كنيد، درو كنيد و برش دهيد. گياهاني را كه به‌راحتي كشيده مي‌شوند بيرون بكشيد. اگر نمي‌توانيد گل رز مولتي فلور را با دست بكشيد (مراقب خارها باشيد)، مي‌توانيد گياه را بيرون بياوريد يا با ابزار آن را بيرون بياوريد. قلمه زدن بهاره يا اوايل تابستان رز مولتي فلورا رشد آن را كند مي‌كند، اما ممكن است مانع از توليد گل، ميوه و دانه نشود. قلمه زدن يا چمن‌زني مكرر در يك چرخه ماهانه در كوتاه شدن رشد گياه و جلوگيري از توليد ميوه و دانه (توت) مؤثرتر خواهد بود.توصيه شده كه براي بيشه‌هاي مستقر يا قديمي، چمن‌زني يا برش مكرر از ۳ تا ۶ بار در هر فصل رشد به مدت دو تا چهار سال، گسترش اين گياه را كنترل كرده و وجود آن را در منطقه چمن‌زني كاهش مي‌دهد. اگر تصميم داريد انبوه‌هاي مستقر را دره كنيد، لطفاً توجه داشته باشيد كه بذر گل رز مولتي فلورا داراي بانك بذر با ماندگاري بالايي است. همان‌طور كه چمن‌زني مي‌كنيد سطح نور خورشيد را روي زمين افزايش مي‌دهيد و به جوانه زدن بذرهاي بانك بذر كمك مي‌كنيد. بنابراين، ممكن است اين آفت را براي مدت طولاني‌تري نسبت به آنچه در ابتدا پيش‌بيني مي‌كرديد، كنترل كنيد. كنترل‌هاي مكانيكي را مي‌توان در هر زماني در طول سال انجام داد. با اين حال، بهترين زمان، ماه‌هاي قبل يا در طول گلدهي است.

كنترل بيولوژيكي

هنوز هيچ حشره، كنه يا ارگانيسم بيماري در دسترس تجاري وجود ندارد كه عامل كنترل بيولوژيكي مؤثر باشد. از بزها و گوسفندهاي اهلي براي كنترل گل رز در شرايط كشاورزي استفاده مي‌شود. دانه رز كالسيد، Megastigmus aculeatus var. nigroflavus Hoffmeyer يك زنبور بومي ژاپن است، اما در ايالات متحده به‌عنوان يك حشره مفيد طبيعي شناخته شده است. هم نر و هم ماده وجود دارد. كالسيدهاي بذر گل رز ماده (Hymenoptera: Torymidae)در باسن گياهان گل رز چند فلورا تخم مي‌گذارند و لاروهاي در حال رشد از دانه‌ها تغذيه مي‌كنند كه بلوغ و نمو بذر را مختل مي‌كند و منجر به مرگ‌ومير قابل‌توجهي از بذر رز مولتي فلورا مي‌شود. بااين‌حال، گسترش اين زنبور كند است. پيشنهاد مي‌كند كه با گذشت زمان، زنبور كالسيد و بيماري روزت رز (RRD)به‌عنوان عوامل كنترل زيستي تركيبي كه به‌طور هماهنگ براي كنترل اين آفت‌زاي عجيب‌وغريب كار مي‌كنند، همپوشاني خواهند داشت. RRD در بخش دوم، استراتژي‌هاي كنترل IPM براي گياهان مهاجم عجيب‌وغريب ذكر شده است. RRD يك ويروس گياهي است كه باعث مي‌شود عصاها تحت جارو جادوگر قرار گيرند و برگ‌ها لكه‌هاي موزاييكي بنفش تيره را نشان مي‌دهند كه منجر به مرگ آهسته گل رز چند فلور مي‌شود.

اين تركيب كنترل زيستي ممكن است چندين دهه طول بكشد تا كاهش قابل‌توجهي در جمعيت گل رز چند فلورا رخ دهد. بودجه بيشتري براي تحقيق و آزمايش براي اين عوامل كنترل زيستي به‌شدت موردنياز است تا انتظارات موردنظر كارشناسان كنترل زيستي را ثابت كنند.

كنترل‌هاي شيميايي

بهترين زمان براي هر گزينه كنترل درست قبل از گلدهي گياه است. علاوه بر اين، استفاده از علف‌كش‌ها در تير، مرداد و تا اواسط شهريور حداكثر كنترل شيميايي را به همراه دارد. در اين ماه‌ها كربوهيدرات‌ها و ساير تركيبات گياهي از طريق فتوسنتز در برگ‌ها ساخته مي‌شوند و براي ذخيره‌سازي از برگ‌ها به ريشه منتقل مي‌شوند. اين جريان رو به پايين از تركيبات گياهي به تسهيل انتقال علف‌كش برگي و كنده به ريشه در اين ماه‌ها براي كشتن مؤثرتر كمك مي‌كند. كنترل مكانيكي برش يا چمن‌زني نيز به همين دليل در اين ماه‌ها بسيار مؤثر است. به‌عنوان مثال، زماني كه روي هر گياهي را قطع مي‌كنيد، ريشه‌ها به‌طور طبيعي با افزايش رشد بيشتر (جوانه زدن)، كاهش ذخاير ريشه (كربوهيدرات‌ها و ساير تركيبات رشد) و تحت‌فشار قرار دادن گياه واكنش نشان مي‌دهند. هر بار كه قسمت بالايي را مي‌بريد، گياه را مجبور به جوانه زدن مي‌كنيد كه باعث كاهش ذخاير ريشه و ضعيف شدن گياه مي‌شود.

كنترل شيميايي پيشنهادي در طي ماه‌هاي ژوئيه، آگوست و تا اواسط سپتامبر اين است كه گل رز چندگانه را تا يك اينچ از زمين برش دهيد و بلافاصله با استفاده از برس رنگ يا اپليكاتور اسفنجي، علف‌كش مستقيم گلايفوسيت را روي كنده تازه بريده شده بماليد. خلاصه قاتل پيچك سمي بسيار خوب كار مي‌كند. كنترل شيميايي پيشنهادي در ماه‌هاي مارس، آوريل، مي و ژوئن اين است كه كنده را به ارتفاع (۶ تا ۱۲ اينچ) برش دهيد و بگذاريد جوانه بزند. سپس گياه جوانه زده را در ماه‌هاي ژوئيه، آگوست يا اوايل سپتامبر به اندازه يك اينچ از زمين ببريد و با كنده با علف‌كش مستقيم گلايفوسيت بماليد.

كاكتوس ماميلاريا هانيانا (Mammillaria Hahniana) با نام كاكتوس بانوي پير نيز شناخته مي‌شود. خانواده ماميلاريا حدود ۲۰۰ گونه كاكتوس دارد كه بيشتر آن‌ها بومي مكزيك هستند. كاكتوس بانوي پير بخشي از خانواده كاكتاسه است. از آنجايي كه مراقبت از كاكتوس ماميلاريا هانيانا آسان است، انتخاب بسيار محبوبي براي افزودن به هر باغي چه در داخل و چه در خارج از خانه است.

خصوصيات كاكتوس ماميلاريا هانيانا

كاكتوس ماميلاريا هانيانا داراي ساقه‌هاي كروي خيره‌كننده است كه با خارهاي سفيد تيز و پايين سفيد پوشيده شده است. اين كره‌ها حدود ۴ اينچ قد و ۵ اينچ عرض دارند، اگرچه در طي چندين سال مي‌تواند تا ارتفاع ۱۰ اينچ تكامل يابد. كاكتوس ماميلاريا هانيانا كاكتوسي است كه از تنهايي خوشش نمي‌آيد و اغلب به‌صورت گروهي رشد مي‌كند و مجموعه‌اي از كره‌ها را ايجاد مي‌كند. سپس در بهار و تابستان اتفاقي مي‌افتد. چيزي كه به سادگي يك گياه توپ به نظر سيخ دار بود، ظاهر جديدي به خود مي‌گيرد. آن‌ها با گل‌هاي بنفش مايل به قرمز گل مي‌دهند كه تاجي را در بالاي گياهان تشكيل مي‌دهند. با اين وجود اين گل‌ها مانند يك هدبند كامل به نظر مي‌رسند كه جلوه هاله‌اي روي كاكتوس ايجاد مي‌كنند.

آيا كاكتوس ماميلاريا هانيانا به آب نياز دارد؟

براي هر چيزي زماني وجود دارد و همين امر در مورد آبياري كاكتوس ماميلاريا هانيانا شما نيز صدق مي‌كند. اما چگونه زمان مناسب را مي‌دانيد؟ هنگام تعيين اينكه آيا نياز به آبياري كاكتوس خود داريد، بايد مطمئن شويد كه خاك كاملاً خشك است. اگر خاك را احساس كرديد و حتي مقداري رطوبت وجود دارد، به گياه خود آب نزنيد.

هنگامي كه خاك كاملاً خشك شد، كاكتوس را آبياري كنيد. اطمينان حاصل كنيد كه آب تا انتها از خاك عبور مي‌كند. گلدان شما بايد سوراخ‌هاي زهكشي مناسبي داشته باشد. گياه را نبايد در آب قرار داد زيرا اين امر مي‌تواند منجر به پوسيدگي ريشه و در نهايت از بين رفتن آن شود، به همين دليل زهكشي ضروري است. فصول بر آبياري نيز تأثير مي‌گذارد. هر چه هوا سردتر باشد، گياه شما به آب كمتري نياز خواهد داشت. بهار و تابستان بهترين زمان براي آبياري گياه شماست. در زمستان كاكتوس بانوي پير خود را آبياري نكنيد.

چه خاكي براي كاكتوس بانوي پير لازم است؟

احتباس آب واقعاً مي‌تواند بر رشد كاكتوس‌هاي شما تأثير بگذارد، بنابراين انتخاب خاك شما بسيار مهم است. شما به خاكي نياز داريد كه نسبتاً سريع زهكشي كند، متخلخل باشد و از نظر مواد مغذي نيز غني باشد. براي بهترين نتيجه به دنبال يك تركيب خوب كاكتوس باشيد. مخلوطي كه بافت شني داشته باشد بهترين گزينه خواهد بود.

كاكتوس ماميلاريا هانيانا خود را با كود تغذيه كنيد

زمان‌بندي همه چيز در مورد تغذيه كاكتوس‌ها با كود است. كاكتوس‌ها فصل رشد را طي مي‌كنند، بهار و تابستان زمان رشد كاكتوس‌ها است. در زمستان، رشد متوقف مي‌شود. كود را فقط بايد در طول فصل رشد به يك دليل ساده اضافه كرد. كود بيش از حد از شكوفه دادن گل‌ها در كاكتوس شما جلوگيري مي‌كند. بهتر است از كود مايع با اين گياه استفاده كنيد. سعي كنيد و مطمئن شويد كه از كود با محتواي پتاسيم بالا استفاده مي‌كنيد زيرا اين به رشد گياه كمك مي‌كند. در زمستان كه گياه خواب است، در تغذيه كاكتوس صرفه‌جويي كنيد. كاكتوس‌هاي شما به آن نياز ندارند. گاهي اوقات اگر ببينيم ساكولنت ها يا كاكتوس‌هاي ما به كمك كمي نياز دارند تا به ريشه خود برگردند از كود استفاده مي‌كنيم.

تكثير كاكتوس بانوي پير شما

كاكتوس ماميلاريا هانيانا از پاجوش‌ها رشد مي‌كند. اين‌ها كره‌هاي كوچك‌تري هستند كه در پايه گياهان پيرتر يافت مي‌شوند. براي تكثير صحيح در اينجا كاري است كه مي‌توانيد انجام دهيد.

چند دستكش باغباني ضخيم بپوشيد.

كوچك‌ترين پاجوش را پيدا كنيد و به آرامي آن را از كارخانه اصلي جدا كنيد.

پاجوش را روي مقداري دستمال خشك در جاي خشك نگه داريد.

بگذاريد چند روز آنجا بماند تا خشك شود.

جايي كه پاجوش گياه اصلي را قطع مي‌كنيد، مقداري هورمون ريشه‌زايي قرار دهيد.

يك گلدان كوچك برداريد و مقداري مخلوط كاكتوس (خاك مخصوصي كه زهكشي مناسبي براي گياه فراهم مي‌كند) به آن اضافه كنيد.

پاجوش را در اين گلدان بكاريد.

هر هفته، حدود چهار هفته، كمي آب به آن بدهيد.

هنگام تكثير به ياد داشته باشيد كه كاكتوس خود را از نور شديد، به‌ويژه نور مستقيم خورشيد دور نگه داريد. پس از اينكه متوجه شديد ريشه‌دار شده و به رشد خود ادامه داده است، مي‌توانيد دوباره آن را در معرض ديد قرار دهيد.

كاشت

براي كاشت بذر كاكتوس ماميلاريا هانيانا اول گلداني را براي كاشت بذر كاكتوس بانوي پير انتخاب كنيد كه زهكشي مناسبي داشته باشد. براي اين منظور مي‌توانيد سطح زيرين گلدان خود را كمي سوراخ كنيد. در مرحله بعد سنگ‌هاي نسبتاً درشت جمع‌آوري كرده و آن‌ها را به ارتفاع ۲ الي ۳ سانتي‌متر (البته مقدار سنگ به ميزان بزرگي و كوچكي گلدان شما بستگي دارد) در انتهاي گلدان بريزيد. بعد از آن مقداري ماسه ساختماني تهيه و يا خريداري كنيد. اين ماسه را بشوريد تا رس آن كاملاً جدا شود. آن‌قدر شست‌وشو را ادامه دهيد تا آب صاف از ماسه سرازير شود، سپس با استفاده از يك الك ماسه را الك كنيد تا سنگ‌هاي ريزودرشت آن از هم جدا شود. سپس سنگ‌هاي ريز ماسه را با پيت ماس مخلوط كنيد (يك پيمانه پيت ماس به اضافه دو پيمانه ماسه ريز به اضافه يك يا نصف پيمانه زغال كبابي خردشده). اگر در خانه مايكروفر داريد حدود ۵ دقيقه مخلوط آماده شده را در درون آن بگذاريد. پس از سرد شدن مخلوط را روي سنگ‌هاي درشتي كه در مرحله نخست آماده كرده بوديد بريزيد. بعد از آن با فشار دادن دست بر روي سطح موردنظر بستر را محكم كنيد و يك لايه نازك سنگ‌ريزه روي بستر بريزيد.

در مرحله آخر بذر كاكتوس ماميلاريا هانيانا را بر روي سطح موردنظر بپاشيد طوري كه بذرها به فاصله ۱ الي ۲ سانتي‌متر از يكديگر فاصله داشته باشند. سپس در ظرف را بگذاريد در غير اين صورت نايلون يا پلاستيك بر روي آن بكشيد و سپس بذر كاكتوس بانوي پير كاشته شده را در دماي ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتي‌گراد قرار دهيد. توجه داشته باشيد كه بذر كاكتوس زير نور مستقيم خورشيد نباشد. بعد از ۱۰ روز بذرها جوانه مي‌زنند و شروع به رشد مي‌كنند. شما بايد پس از كاشت بذر، هر دو هفته يك‌بار سم قارچ‌كش را بر روي بستر خاك به اندازه استاندارد اسپري كنيد. كاكتوس تا سه ماهگي نياز به هيچ كودي ندارد. به بذر كاكتوس ماميلاريا هانيانا هر از چند گاهي سر بزنيد تا حشرات و موارد مشكوك را شناسايي كنيد.

با تعويض گلدان كاكتوس بانوي پير خود به سلامتي مطلوب دست يابيد

در بالاي خاك چيزهاي زيادي اتفاق مي‌افتد. كره عالي و گل‌هاي درخشان همان چيزي است كه مي‌بينيد. اگر مي‌خواهيد واقعاً بگوييد كه كاكتوس‌هايتان چقدر خوب هستند، بايد زير سطح را نيز نگاه كنيد. حداقل يك بار در سال گلدان مجدد مي‌تواند به زنده ماندن گياه شما كمك كند و فضاي لازم براي رشد را به آن بدهد. فصل گرم بهترين زمان براي گل‌كاري است. گياه را به آرامي از خاك خارج كنيد، البته به خاطر داشته باشيد كه ابتدا خاك بايد خشك شود. هنگامي كه گياه از گلدان خارج مي‌شود، مي‌توانيد ريشه‌هاي مرده يا ممكن است پوسيده را شناسايي كنيد. با اين وجود اين برش‌ها را قطع كنيد و روي اين برش‌ها يك قارچ‌كش قرار دهيد.

سپس به آرامي تا جايي كه مي‌توانيد خاك قديمي را كنار بگذاريد. در يك گلدان جديد، كاكتوس‌ها را قرار دهيد و مقداري خاك گلدان به آن اضافه كنيد. برخي از گلدان‌هاي محبوبي كه مي‌توانيد استفاده كنيد، گلدان‌هاي تراكوتا هستند، برخي از گلدان‌ها را اينجا براي خانه خود پيدا كنيد. پس از اتمام كار كاكتوس‌ها را در گلدان بگذاريد و بعد از حدود يك هفته مي‌توانيد كمي آن را آبياري كنيد. علاوه بر اين دليل آبياري نكردن بلافاصله پس از كاشت مجدد، جلوگيري از پوسيدگي ريشه است. آن‌ها به مدتي نياز دارند تا در خاك تازه يا مخلوط كاكتوس مستقر شوند.

گلدهي كاكتوس ماميلاريا هانيانا

گل‌هاي درخشان اين كاكتوس همان چيزي است كه به آن شخصيت مي‌بخشد. بنابراين هنگام مراقبت از كاكتوس ماميلاريا هانيانا خود، مي‌خواهيد هر كاري كه ممكن است انجام دهيد تا آن گل‌ها ظاهر شوند. بايد براي فصل‌ها برنامه‌ريزي كنيد. آيا مي‌خواهيد بدانيد اين گل‌هاي دوست داشتني چگونه شكل مي‌گيرند؟ كاكتوس بانوي پير داراي غده است و خارها از اينجا مي‌آيند. غده‌ها مي‌توانند منبسط شده و آب را ذخيره كنند و از زير بغل در غده‌ها، گل‌ها بيرون مي‌آيند. مطمئن شويد كه كاكتوس خود را در معرض آب زياد قرار ندهيد.

نوردهي صحيح براي كاكتوس بانوي پير

اين گياه نيز مانند ساير كاكتوس‌ها در معرض نور خورشيد رشد مي‌كند. با اين حال نور خورشيد بيش‌ازحد براي كاكتوس ماميلاريا هانيانا مناسب نيست. در حالت ايده آل حدود چهار تا شش ساعت نور مستقيم خورشيد در روز تمام چيزي است كه اين گياه به آن نياز دارد. اين بدان معني است كه اگر در خارج از منزل رها شود عملكرد خوبي خواهد داشت. بايد چند گياه بلندتر در اطراف خود داشته باشد تا كمي سايه و محافظت از آن بخصوص در ماه‌هاي گرم‌تر باشد.

اگر اين گياه را در خانه پرورش مي‌دهيد، مطمئن شويد كه در طول روز دائماً در معرض نور قرار مي‌گيرد. مكاني را پيدا كنيد كه نور ثابت و ثابتي داشته باشد و گياه را در كنار پنجره قرار دهيد. اگر در مكاني زندگي مي‌كنيد كه دريافت نور خورشيد يك مشكل است، بهتر است نوري نزديك به گياهان خود داشته باشيد. نور رشدي كه در بالا پيوند داديم بخشي از دفتر ما است كه نور زيادي ندارد، براي رشد گياهان گوشه‌اي كه داريم معجزه مي‌كند.

كاكتوس پيرمرد آند (Oreocereus celsianus) يك كاكتوس ستوني و تحسين برانگيز است كه با زندگي در محيطي بسيار خشن سازگار شده است. كاكتوس پيرمرد بومي آند پرو، بوليوي و شمال آرژانتين است. پوشش ضخيم آن از موهاي سفيد و پشمي از آن در برابر آفتاب سوختگي و هواي سرد محافظت مي‌كند. ساعت‌هاي بيشتر آفتاب مستقيم باعث مي‌شود كه پوشش ضخيم‌تري داشته باشد. در طبيعت ساقه‌ها مي‌توانند در پايه‌هاي خود منشعب مي‌شوند. در بهار با گل‌هاي سريز شكوفا مي‌شود. اگر در زمستان خشك نگه داشته شود مي‌تواند يخبندان‌هاي كوتاه تا ۱۰ درجه فارنهايت را تحمل كند. اين گياه كاملاً ريشه‌دار است. گلدان مناسب براي كاكتوس پيرمرد گلدان گرد پلاستيكي ۳٫۵ اينچي است.

كاكتوس پيرمرد در برابر يخبندان سخت جان سالم به درنمي‌برد اما اگر خطر يخ‌زدگي وجود داشته باشد، مي‌توان آن را به داخل خانه آورد تا در آستانه پنجره آفتابي يا زير نور رشد كند. كاكتوس براي جلوگيري از پوسيدگي به نور آفتاب روشن، زهكشي عالي و آب كم نياز دارد. ظروف داراي سوراخ زهكشي را انتخاب كنيد و از كاكتوس با زهكشي خوب و خاك آبدار با ۷۰ تا ۸۰ درصد شن معدني مانند ماسه درشت، پوكه يا پرليت استفاده كنيد. قبل از آبياري عميق صبر كنيد تا خاك كاملاً خشك شود. در زمستان خشك نگه داريد.

كاكتوس پيرمرد گونه‌اي متعلق به خانواده كاكتسه ها است كه بومي شيلي، پرو، آرژانتين و بوليوي است. آرئول ها بزرگ، سفيد و بيضي شكل و در قسمت‌هاي جوان گياه بسيار پشمالو هستند. يكي ديگر از ويژگي‌هاي گياه و آنچه متفاوت است، موهاي بلند، نازك و ابريشمي است. كاكتوس پيرمرد توسط پشم فراوان پوشيده شده كه از آن از در مقابل نور خورشيد و احتمالاً از تغييرات ناگهاني دما محافظت مي‌كند.

گلدهي

گل‌هاي كاكتوس پيرمرد گاهي اوقات زمان زيادي طول مي‌كشد تا ظاهر شود، اگرچه كاكتوس پيرمرد بيش از همه به دليل بافت شگفت انگيزش موردتوجه قرار مي‌گيرد. گل‌ها صورتي تيره هستند و در بالاي آن ظاهر مي‌شوند. خارهاي شعاعي مخروطي و سفت، زرد مايل به قهوه‌اي و طول آن حدود ۲ سانتي‌متر است. خارهاي مركزي ضخيم‌تر هستند و طول آن به ۸ سانتي‌متر مي‌رسد و قهوه‌اي هستند. كاكتوس پيرمرد براي مبتديان ساكولنت ايده آل است زيرا رشد آن آسان است و از گياه كم مراقبت مي‌شود و براي كلكسيونرهاي ساكولنت، اين گياه رنگ و بوي متفاوتي به مجموعه مي‌بخشد.

نور

كاكتوس پيرمرد را در تمام طول سال در آفتاب كامل قرار دهيد. در داخل خانه بايد در زير نورگير يا نزديك پنجره قرار گيرد كه نور خوبي دريافت مي‌كند. گلدان را به‌طور منظم بچرخانيد تا تمام چهره‌هاي كاكتوس به يك اندازه نور دريافت كنند و به‌طور كامل رشد كنند.

دما

كاكتوس پيرمرد حداقل دماي صفر درجه سانتي‌گراد را در زمستان تحمل مي‌كند. در دماهاي پايين‌تر گياه ممكن است بميرد. در مورد زمستان‌هاي خيلي سرد بهترين گزينه قرار دادن گياه در داخل است. مراقبت از گياه در برابر رطوبت محيط بسيار مهم است زيرا در صورت مرطوب بودن هوا كاكتوس پيرمرد بسيار مستعد پوسيدگي است. كاكتوس پيرمرد در سرما رشد خود را متوقف مي‌كند.

آبياري

از بهار تا پايان تابستان هر ۷ يا ۱۰ روز يك‌بار مي‌توانيد اين گياه را آبياري كنيد. در زمستان نياز به آب بسيار كم و در حد صفر دارد. نكته مهم اين است كه قبل از آبياري بعدي به‌خصوص در فصل زمستان اجازه دهيد بستر كاملاً خشك شود (در اين زمان توصيه مي‌شود كه بستر خشك براي چند روز باقي بماند).

كود

كاكتوس پيرمرد از بهار تا اوايل پاييز نياز به يك كود خوب دارد. فقط كود مايع مخصوص كاكتوس‌ها به آن بدهيد.

پيوند زدن

بهتر است پيوند كاكتوس پيرمرد در فصل بهار انجام گيرد. در مورد گياهان جوان، سالي يك بار و به دنبال آن وقتي گياه به اندازه كافي بالغ شود كه هر ۳ يا ۴ سال يا در مواقع ضروري اين كار را انجام گيرد.

كاشت و تكثير

تكثير با بذر كاكتوس پيرمرد يا قلمه در بهار انجام گيرد. بذر كاكتوس پيرمرد به سرعت جوانه مي‌زند و نهال‌ها از سنين پايين كاملاً مقاوم هستند. بهترين زمان براي كاشت بذر كاكتوس پيرمرد فصل بهار است. فقط بايد از يك گلدان كوچك استفاده كنيد و يك بستر مخصوص براي بذر كاكتوس‌ ها و ساكولنت ها با زهكشي خوب اضافه كنيد. سپس بذر كاكتوس پيرمرد  را روي بستر پخش كنيد و يك لايه بسيار سبك از بستر را به دانه‌ها اضافه كنيد. بستر را مرطوب نگه داريد (اما از غرق شدن آب خودداري كنيد) و گلدان را در مكاني نگهداري كنيد كه نور خورشيد را به‌خوبي دريافت كند. پس از رسيدن گياه و مناسب براي دست‌كاري، مي‌توان آن را به گلدان قطعي پيوند زد.

هرس

اين گياه نيازي به هرس ندارد. فقط برگ‌هايي را كه كوبيده يا خشك شده‌اند جدا كنيد تا ظاهر گياه بهتر شود.

آفات و بيماري‌ها

كاكتوس پيرمرد عمدتاً توسط شپشك هاي آردآلود موردحمله قرار مي‌گيرد كه به ساقه‌هاي برهنه حمله مي‌كند. معمولاً بيشترين غلظت اين آفت در انتهاي ساقه‌هاي در حال رشد در جايي كه اپيدرم نرم‌تر است مشاهده مي‌شود.

شقايق كاليفرنيايي گياهان قوي هستند و اغلب در قسمت‌هاي خالي و در كنار جاده‌ها بدون هيچ‌گونه مراقبت رشد مي‌كنند. بااين‌حال، هنگام چيدن، متوجه خواهيد شد كه زيبايي آن‌ها زودگذر است، زيرا گلبرگ‌ها اغلب قبل از اينكه بتوانيد گل‌ها را در يك گلدان قرار دهيد روي زمين مي‌افتند. شقايق كاليفرنيايي در اوايل تابستان در اوج خود است. به نظر مي‌رسد گل‌هاي شاد يك شبه بهار مي‌زنند و مناطق وسيعي را با گلبرگ‌هاي روشن و ابريشمي خود و شاخ و برگ‌هاي سبز آبي و سرخس مانند پوشانده‌اند. هنگامي كه هوا گرم شد، اين گل‌هاي سريع رشد را در بهار بكاريد، چه در تخت گل‌هاي خود و چه در ظروف.

مراقبت از شقايق كاليفرنيايي

مانند اكثر گل‌هاي وحشي بومي، شقايق كاليفرنيايي نيز به‌راحتي نگهداري مي‌شود. نكته اصلي اين است كه شرايط رو به رشدي را براي آن‌ها فراهم آوريد كه از محل زندگي بومي آن‌ها تقليد مي‌كند. براي اين گياه، بيشتر به چيزهايي كه به شقايق كاليفرنيايي نمي‌دهيد اهميت مي‌دهد تا آنچه به آن‌ها مي‌دهيد. در مورد آب و كود كمتر است. گياهان خود را در آغوش نگيريد و اين لذت را خواهيد داشت كه آن‌ها را در حال كاشتن و رشد در بسياري از فصول آينده مشاهده خواهيد كرد.

كله پاچه (حذف شكوفه‌هاي مصرف‌شده) مي‌تواند باعث گلدهي بيشتر شود. بااين‌حال، اگر مي‌خواهيد گياهان خودبه‌خود بذر بپاشند، مقداري گل سر بگذاريد تا بذر آن‌ها ريخته شود. علاوه بر اين، گياهاني كه در آب‌وهواي گرم و در ظروف رشد مي‌كنند، معمولاً كوتاه مدت هستند و اغلب به‌عنوان گياهان يك‌ساله مورداستفاده قرار مي‌گيرند. بسياري از باغداران ترجيح مي‌دهند آن‌ها را بعد از گلدهي بكشند و در فصل رشد بعدي بذرهاي جديد بكارند.

نور

شقايق كاليفرنيايي در زير آفتاب كامل رشد مي‌كند و شكوفا مي‌شود، به اين معني كه در اكثر روزها حداقل شش ساعت در معرض نور مستقيم خورشيد قرار مي‌گيرد. هرچه نور خورشيد بيشتر باشد، بهتر است. شقايق‌هايي كه در شرايط سايه‌دار رشد مي‌كنند اغلب خسته به نظر مي‌رسند و به راحتي تسليم بيماري‌ها مي‌شوند.

خاك

در حالي كه بسياري از گل‌ها به خاك غني و لومي احتياج دارند، شقايق كاليفرنيايي مي‌تواند در خاك‌هاي فقير رشد كند. خاك‌هاي شني و صخره‌اي هر دو شرايط خوبي را براي شقايق كاليفرنيايي فراهم مي‌كنند. چيزي كه كار نمي‌كند خاك رس سنگين است زيرا اين گياهان به زهكشي شديد خاك نياز دارند. اگر خاك رسي داريد، به‌جاي آن در يك تخت يا ظرف باغ بلند بكاريد.

آب

شقايق كاليفرنيايي به آب بسيار كمي احتياج دارد و كانديدهاي خوبي براي خشكي‌هاي مقاوم به خشكي هستند. بارش‌هاي بهاري اسپوراديك معمولاً براي آبياري گياهان كافي است. در مناطقي كه تابستان‌هاي گرم دارند، گياهان اغلب خوابيده و در اين مدت نيازي به آبياري اضافي ندارند.

دما و رطوبت

گرم شدن خاك در بهار، همراه با رطوبت ناشي از باران بهاري، باعث جوانه‌زني بذر شقايق كاليفرنيايي مي‌شود. تا زماني كه درجه حرارت ملايم باقي بماند، بين ۵۰ تا ۷۵ درجه فارنهايت، گل كاليفرنيايي به رشد خود ادامه مي‌دهد. گرماي بيش‌ازحد مي‌تواند باعث خواب شود. بااين‌حال، هنگامي كه دماي سرد برمي‌گردد، گياهان اغلب دوباره رشد كرده و حتي دوباره شكوفا مي‌شوند. علاوه بر اين، شقايق‌هاي كاليفرنيايي رطوبت كم تا متوسط ​​را ترجيح مي‌دهند. در رطوبت بالا، زهكشي خوب خاك و جريان هوا در اطراف گياهان براي سالم ماندن آن‌ها ضروري است.

كود

براي رشد موفقيت‌آميز شقايق كاليفرنيايي، حتي در مناطقي با خاك فقير از نظر مواد مغذي، هيچ كودي لازم نيست. افزودن كودهاي شيميايي مي‌تواند باعث رشد بيش‌ازحد شاخ و برگ در هزينه شكوفه شود.

انواع شقايق كاليفرنيايي

انواع مختلفي از شقايق كاليفرنيايي وجود دارد:

«California Golden» رنگ نارنجي كلاسيك روشن گل‌ها را ارائه مي‌دهد.

«زنگ ماموريت» تركيبي از رنگ‌هاي شربت، از جمله صورتي، ماهي قزل‌آلا و كرم است، با شكوفه‌هاي نيمه دوتايي (با گلبرگ‌هاي اضافي شكوفا مي‌شود).

«گلدن وست» پيچشي در شكوفه پرتقال آشنا است، زيرا داراي مركز تيره‌تري است.

نحوه پرورش شقايق كاليفرنيايي از دانه

بذر شقايق را در جايي بكاريد كه قصد داريد پس از گذراندن تهديد سرمازدگي در منطقه شما، آن‌ها را در خارج پرورش دهيد. بذر شقايق را به آرامي در خاك فشار دهيد و به آرامي آبياري كنيد تا از جدا شدن دانه‌هاي ريز جلوگيري شود. جوانه‌زني بايد در حدود دو هفته رخ دهد. با مشاهده رنگ سبز مايل به سبز شاخ و برگ شقايق مي‌توانيد بذر شقايق جوانه زده را از علف‌هاي هرز تشخيص دهيد. نهال‌هاي نازك با فاصله حدود ۸ اينچ.

آفات / بيماري‌هاي شايع

شقايق‌هاي كاليفرنيايي عموماً گياهان سالمي هستند، اما وقتي در محيطي كه باران زياد را تجربه مي‌كنند رشد كنند مستعد ابتلا به بيماري هستند. كپك، كپك و پوسيدگي ساقه مي‌تواند در گياهاني كه در مناطق مرطوب رشد مي‌كنند رخ دهد. اگرچه مي‌توانيد گياهان را با قارچ‌كش‌ها درمان كنيد، اما بهترين گزينه اصلاح محيط است. اطمينان حاصل كنيد كه شقايق‌هاي شما در معرض آفتاب كامل و خاك خوب زهكشي هستند تا از آب‌گرفتگي آن‌ها جلوگيري شود.

گل بنفشه داراي گونه‌هاي فراواني است كه در ايران ۱۹ گونه بومي آن شناخته شده كه به رنگ‌هاي سفيد، زرد، آبي، بنفش و… هستند كه در اين بين معروف‌ترين آن‌ها در ايران بنفشه ۳ رنگ و بنفشه معطر است. گل بنفشه بيشتر در قسمت شمال غرب كشورمان و همچنين مناطق كوهستاني به‌صورت خودرو در زمين‌هاي مرطوب و در كنار نهرهاي آب رشد مي‌كند. گل بنفشه مانند ساير ديگر گل‌ها فقط در فصل بهار رشد مي‌كنند و داراي گل هستند كه علاوه بر زيبايي داراي عطر دل‌نشيني هستند كه قطعاً ارزش كاشت را دارند شما مي‌توانيد براي كاشت گل بنفشه هم در باغچه و هم در گلدان بنا به سليقه خود اقدام كنيد.

كاشت گل بنفشه

بهترين زمان براي كاشت بذر بنفشه اوايل شهريور تا اواسط پاييز است.

در ابتدا بايد گفت كه كاشت گل بنفشه به فضاي چنداني احتياج ندارد، شما مي‌توانيد در يك فضاي كوچك هم اقدام به اين كار كنيد.

ابتدا بايد براي كاشت بذر بنفشه يك مكان جدا از بستر اصلي كاشت فراهم كنيد.

تهيه يك سبد پلاستيكي و يا يك گلدان گزينه خوبي است.

بعد از پر كردن سبد با خاك بذر بنفشه ها را روي خاك مي‌پاشيم.

سپس بعد از آن به اندازه نيم سانتي‌متر كود پوسيده روي بذر بنفشه ها مي‌ريزيم.

از آلوده نبودن كودي كه براي كاشت بذر بنفشه استفاده مي‌كنيد مطمئن باشيد.

بعد از كاشت بذر بنفشه آن‌ها را آبياري كنيد تا بستر مرطوب شود.

 تا زماني كه بذر بنفشه ها جوانه نداده‌اند از تابش مستقيم نور خورشيد به بذر بنفشه ها جلوگيري كنيد زيرا در مقابل سوختگي بسيار حساس هستند.

با گذشت ۲ هفته از كاشت بذر بنفشه خواهيم ديد كه بذر بنفشه ها سر از خاك بيرون آورده‌اند.

زماني كه اندازه هر جوانه به ۲۰ سانتي‌متر رسيد زمان آن است كه به بستر اصلي انتقال داده شوند.

كاشت بذر بنفشه به‌صورت مستقيم در همان محل اصلي نبايد انجام شود زيرا زماني كه بذر بنفشه ها پاشيده مي‌شوند به‌صورت نامنظم جوانه مي‌زنند كه جالب نيست به همين دليل ابتدا در يك بستر جدا نشاء گيري كرده سپس به زمين اصلي انتقال داده مي‌شود.

گل بنفشه از آن دسته گل‌هايي است كه نمي‌توان در محيط خانه از آن‌ها نگهداري كرد زيرا براي رشد نياز به محيط بيرون و اكسيژن فراوان دارند، به همين دليل در زمان كاشت بذر بنفشه سعي كنيد محيطي مناسب براي مثال پنجره‌هاي جنوبي را براي جوانه‌زني انتخاب كنيد، البته مي‌توان با كاشت گل بنفشه در بالكن و تراز از آن‌ها به‌خوبي نگهداري كرد.

شرايط نگهداري

خاك: براي اينكه بذر بنفشه رشد قابل‌قبول و مطلوبي داشته باشد حتماً بايد از خاكي استفاده كنيد كه قدرت زهكشي خوبي داشته باشد و همچنين خواستار خاكي مرطوب با PH بين ۵٫۵ تا ۷٫۵ نيازمند است.

آبياري: براي رشد خوب گل بنفشه به‌خصوص در ايام تابستان كه هوا گرم است، بايد آبياري آن به‌صورت منظم انجام شود، از غرقابي كردن خاك خودداري كنيد، رطوبت بيش‌ازحد خاك باعث مي‌شود كه ريشه‌ها در خاك خفه شوند. همچنين بايد از خشكي دادن گياه هم خودداري كنيد زيرا خشكي كشيدن هم باعث كاهش گل‌دهي گياه مي‌شود.

نور: گل بنفشه از جمله گل‌هاي بيروني و آفتاب دوست است كه به ميزان كمي هم مي‌تواند سايه را تحمل كند، عدم دريافت نور كافي منجر به كوچك شدن گل‌ها مي‌شود.

دما: گل بنفشه در هواي خنك عمر و ماندگاري بيشتري دارد طوري كه اين گل قادر به تحمل سرماي زمستان است و مي‌تواند در زير برف زنده بماند. گل بنفشه بهترين رشد را در دمايي بين ۴ الي ۱۳ درجه سانتي‌گراد دارد.

آفات: يكي رايج‌ترين آفات در كاشت گل بنفشه شته است براي از بين بردن آن مي‌توان با كمك آب و صابون روي آن اسپري كرد. نوع ديگري از آفت گل بنفشه وجود دارد كه به آن لكه برگ مي‌گويند كه منجر به ايجاد لكه‌هاي سياه بر روي گل برگ‌هاي گل مي‌شود. يكي ديگر از عارضه‌هاي گل بنفشه پوسيدگي ساقه است كه مي‌تواند از طريق‌هاي گوناگوني به گل انتقال داده شود، اين عوارض منجر به كم رنگ شدن گل برگ‌هاي گياه و چروك شدن آن مي‌شود.

زمان گل‌دهي: گل بنفشه از اواخر زمستان و با آمدن بهار شروع به گل‌دهي مي‌كند، اين گياه به‌طور معمول مي‌تواند در تمام طول سال گل بدهد، رشد اين گل در فصل گرم تابستان كمي محدودتر خواهد شد چرا كه در تابستان روزها بلندتر است و گياه بايد گرماي بيشتري را تحمل كند.

آويشن يك گياه معطر باستاني است كه در آشپزي استفاده‌هاي زيادي از آن مي‌شود و موردعلاقه بسياري از آشپزان است. آويشن همچنين به‌عنوان يكي از گياهان دارويي نيز شناخته مي‌شود. آويشن يك گياه خزنده و مقاوم است، اين گياه سطح زمين را پوشش مي‌دهد و گاهي اوقات در امتداد يك ديوار هم رشد مي‌كند و به‌راحتي قابل كاشت در ظروف و گلدان‌ها نيز مي‌باشد. گل‌هاي كوچك آويشن به رنگ صورتي يا بنفش كمرنگ هستند و با عطر خود باعث جذب زنبورهاي عسل مي‌شوند. بيش ۳۰۰ گونه از اين گياه چندساله مقاوم وجود دارد. آويشن تقريباً مي‌تواند در هر آب و هوايي رشد كند.

بذر آويشن را معمولاً به شكل مستقيم و بر روي رديف‌‌هايي به فاصله ۴۰ تا ۵۰ سانتي‌‌متر از يكديگر و در عمق كمتر از نيم سانتي‌‌متر مي‌‌كارند. درصورتي‌كه كشت بذر آويشن به روش غيرمستقيم صورت گيرد، فاصله بين رديف‌‌ها حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتي‌‌متر است و بذر آويشن بايد در خزانه هواي آزاد كشت شود. پس از اينكه ارتفاع نشاء تقريباً ۱۰ تا ۱۵ سانتي‌‌متر شد، بايد آن‌‌ها را به زمين اصلي منتقل كرد. بوته‌‌ها را با فاصله ۲۰ سانتي‌‌متر از يكديگر و در رديف‌‌هايي كه حدوداً نيم متر از هم فاصله دارند، در زمين اصلي مي‌‌كارند.

داشتن آويشن تازه در منزل و عطر دل‌انگيز آن، هر كسي را به كاشت اين گياه ترغيب مي‌كند. در واقع با كاشت بذر آويشن در گلدان، شما با يك تير، دو نشان زده‌ايد. آويشن شكل ظاهري جذاب و زيبايي دارد. بعد از كاشت در گلدان، آن را مي‌توان در فضاي داخلي خانه قرار داد تا زيبايي خانه را دو چندان كند. از طرف ديگر، امكان بهره بردن از خواص آويشن در درمان بيماري‌ها و تهيه غذا وجود خواهد داشت. اگر شما در كاشت بذر آويشن مهارت پيدا كنيد، اين مي‌تواند نوعي شغل خانگي پردرآمد نيز محسوب شود.

مراحل كاشت بذر آويشن در گلدان

براي كاشت آويشن در گلدان شما مي‌توانيد بذر آويشن يا قلمه‌هاي جوان آن را از مراكز توليد گل و گياه تهيه و با دنبال كردن مراحل زير آن را در گلدان بكاريد.

بذر آويشن را به‌صورت متراكم در گلدان متوسطي در عمق نيم سانتي‌متري خاك بكاريد.

پس از به ثمر رسيدن بذر آويشن و جوانه زدن آن، بوته‌‌هاي ضعيف را به اندازه مطلوب تنك كنيد. فاصله بين بذر آويشن ها يا نهال‌هاي آويشن را ۲۰ تا ۳۰ سانتي‌متر در نظر بگيريد.

بذر آويشن هاي طي يك تا دو هفته در دماي ۳۲- ۱۲ درجه سانتي‌گراد جوانه مي‌زنند.

پس از كاشت بذر آويشن بهترين كار براي نگهداري اين گياه قرار دادن آن در معرض نور غيرمستقيم آفتاب است.

بهترين زمان براي كاشت بذر آويشن در گلدان اواخر اسفند و اوايل بهار است. اولين گل‌هاي گياه از اواسط ارديبهشت ظاهر مي‌شوند و گلدهي تا اواخر خرداد همچنان ادامه مي‌يابد. در اواسط تابستان شما مي‌توانيد برگ‌هاي تازه گياه را برداشت كنيد.

شرايط محيطي

خاك مناسب

مناسب‌ترين خاك براي كاشت بذر آويشن در گلدان، خاكي با بافت متوسط، ظرفيت مناسب انتقال آب، تهويه خوب، مقادير بالاي آهك و غني از عناصر غذايي است.

آبياري

آويشن به آبياري به‌صورت متوسط و منظم نياز دارد. آبياري بيش‌ازحد باعث پوسيدگي ريشه گياه مي‌شود.

دماي مناسب

گياه آويشن براي رشد نيازمند هواي گرم است و در برابر سرما چندان مقاوم نيست. بهترين دما براي كاشت بذر آويشن در گلدان دماي ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتي‌گراد است. يا اين وجود اين گياه، دامنه تحمل تغييرات دماي ۱۲ تا ۳۰ درجه سانتي‌گراد را دارد.

 نوردهي

گلدان را در محلي با امكان دريافت نور كافي خورشيد قرار دهيد. پنجره‌هاي جنوبي آپارتمان بهترين مناسب‌ترين مكان براي نگهداري از اين گياه است.

هرس

چيدن نوك ساقه‌هاي آويشن باعث مي‌شود كه گياهتان پرپشت باقي بماند. اين كار را قبل از چوبي شدن ساقه‌هاي آويشن انجام دهيد.

 آفات و بيماري‌ها

آويشن يك گياه مقاوم است و خيلي كم درگير آفات و بيماري‌ها مي‌شود. با اين وجود توصيه مي‌كنيم از دادن سم به گياه خودداري كنيد تا بتوانيد با خيال راحت از برگ‌هاي آويشن در پخت غذا و تهيه دم‌نوش استفاده كنيد.

در هر زمان كه بخواهيد مي‌توانيد برگ‌ها و گل‌هاي آويشن را برداشت و آن‌ها را در يك محيط داراي سايه با تهويه مناسب خشك كنيد. برگ‌هاي خشك آويشن قابليت نگهداري براي دو سال را دارند و عطر خود را حفظ مي‌كنند.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

گل آفتابگردان و يا sun flower كه شناخته‌شده‌ترين گل‌هايي است كه است كه نظر ظاهري ويژگي‌هاي منحصر به فردي دارد و براي پرورش در منزل مي‌تواند انتخاب مناسبي باشد. در اين مقاله مي‌خواهيم در مورد آموزش كاشت بذر آفتابگردان با شما عزيزان صحبت كنيم. گل آفتابگردان يك گياه كاملاً مقاوم به شرايط جوي است كه به‌راحتي مي‌تواند در باغچه رشد كند. آفتابگردان گياهي يك‌ساله است و همچنين داراي شرايط رشد سريع است كه ۷۰ سانتي‌متر يا چند متر قابل رشد است، زماني كه اين گياه بالغ مي‌شود.

كاشت گل آفتابگردان

همان‌گونه كه گفتيم كاشت بذر آفتابگردان به سهولت انجام مي‌شود، اما مهم‌ترين نكته كه در پرورش آفتابگردان وجود دارد اين است كه اين گل در محلي كه كاشته مي‌شود مي‌تواند به‌سرعت تمام املاح خاك را به خود مي‌گيرد و از بين مي‌برد به همين دليل نبايد در كنار ديگر گل‌ها كاشته شود ازاين‌رو استفاده از كودهاي مناسب به شما در اين زمينه كمك خواهد كرد.

كاشت آفتابگردان فقط از يك طريق امكان‌پذير است آن هم كاشت بذر آفتابگردان است كه از ابتداي فصل بهار و از بين رفتن سرما انجام مي‌شود.

براي كاشت بذر آفتابگردان ابتدا بايد ۱شبانه‌روز آن را در آب بخيسانيد، اين كار كمك زيادي به روند سريع جوانه‌زني مي‌كند.

بعد از آن بايد بذر آفتابگردان را در يك خاك سبك كاشته تا جوانه‌زني كنند.

شما مي‌توانيد براي كاشت بذر آفتابگردان از گلدان‌هاي كوچك استفاده كنيد.

بذر آفتابگردان را در عمق ۴ الي ۵ سانتي در خاك كمپوست و يا در مخلوطي از شن و خاك برگ بكاريد و آن را به‌خوبي آبياري كنيد.

تا زماني كه بذر آفتابگردان جوانه نداده نگذاريد بستر خاك خشك شود.

اگر قصد داريد بذر آفتابگردان را در كنار هم بكاريد بهتر است هر كدام را با فاصله ۱۰ سانتي‌متر از يكديگر بكاريد.

بعد از گذشت ۲ هفته از كاشت بذر آفتابگردان، بذرها شروع به جوان زني مي‌كنند كه بعد از آن رشد سريعي را در پيش مي‌گيرد.

زماني كه جوانه شروع به رشد و بلند شدن كردند بهتر است آن‌ها را به باغچه و يا گلداني بزرگ‌تر انتقال دهيد، زيرا گل آفتابگردان ريشه زيادي دارد.

بعد از انتقال گياهتان را در پرنورترين قسمت منزلتان قرار دهيد زيرا گل آفتابگردان همان‌طور كه از اسمش پيداست نياز شديدي به نور مستقيم آفتاب‌گردان دارد.

اگر گل آفتابگردان در محيط بيرون نگهداري مي‌كنيد بهتر است تا زماني كه ساقه‌هاي آن محكم نشده است گياه را به يك قيم ببنديد. تا در مقابل باد در امان بماند.

شرايط نگهداري

آبياري: از آنجايي كه گل آفتابگردان ريشه‌هاي عميقي دارد بدان معنا است كه نياز آبي فراواني دارد، آبياري گل آفتاب‌گردان بايد طوري باشد تا تمام ريشه‌هاي آن به‌طور كامل خيس شود به همين منظور خاك بايد كاملاً خيس باشد، و تا زماني كه خاك به‌خوبي خشك نشده باشد از آبياري خودداري كنيد، اگر به اين روش به آبياري بپردازيد ريشه‌هاي گياه قوي خواهد شد. توجه داشته باشيد كه حتماً اطراف خاك گياه را هم آبياري كنيد.

خاك: خاكي كه براي كاشت بذر آفتابگردان استفاده مي‌كنيد بايد داراي قدرت زهكشي بالايي باشد تا نگذارد آب در خاك باقي بماند، از آنجايي گل آفتابگردان به نياز آبي بالايي دارد بايد در انتخاب خاك دقت بسياري بكنيد. جنس خاك بايد به گونه‌اي باشد كه آب در آن دچار ايستايي نشود و به‌سرعت آب را از خود عبور دهد. بهترين خاك براي بذر آفتابگردان خاك كمپوست به همراه ماسه و پرليت است.

نور: آفتاب‌گردان نياز نوري بسيار بالايي دارد به‌طوركلي نياز آن ۸ ساعت آفتاب كامل در طول روز است، آفتاب گرم تابستان بهترين زمان براي دريافت نور موردنياز است، اگر آفتابگردان در محيطي كه سايه است قرار داده شود رشد خوبي نخواهد داشت. اگر هم از اين گياه در خانه نگهداري مي‌كنيد سعي كنيد مكاني را در نظر بگيريد كه داراي بيشترين نور است.

كود: در ابتدا به اين نكته اشاره كرديم كه زماني كه بذر آفتابگردان در خاك كاشته مي‌شود تمام مواد معدني خاك از بين مي‌رود و به خود جذب مي‌كند ازاين‌رو كوددهي براي اين گياه بسيار مهم است، شما مي‌توانيد براي كوددهي آفتابگردان از كود نيتروژن، پتاسيم و فسفر استفاده كنيد. بهتر است قبل از كاشت بذر آفتابگردان به كوددهي خاك بپردازيد. كوددهي را بايد تا زماني ادامه دهيد كه گياه در حال رشد است.

نكته: توجه داشته باشيد كه در كوددهي زياده‌روي نكنيد زيرا منجر به سوختن برگ‌هاي آفتابگردان مي‌شود.

براي خريد بذر آفتابگردان در انواع مختلف به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

ريشه گياه دراز دوكي شكل و مانند هويج به ضخامت انگشت دست بوده و داراي مقدار زيادي كربنات پتاسيم و نيترات پتاسيم است. پوست ريشه بابا آدم قهوه‌اي، مغز آن سفيد و طعم آن كمي شيرين است ولي بوي تهوع‌آوري دارد. ساقه آن كه شبيه پوست مار است پوشيده از كرك‌هاي خشن و زبر است. برگ‌هاي آن بسيار بزرگ و پهن به حالت افتاده بر روي ساقه قرار دارد. رنگ برگ‌ها در قسمت چسبيده به ساقه سبز كم‌رنگ و هر چه به‌طرف انتهاي برگ نزديك‌تر مي‌شويم تيره‌تر مي‌شود. ميوه آن پس از رسيدن به‌صورت فندقي با ۳ يا ۴ سطح به رنگ زرد حنايي ظاهر مي‌شود. در انتهاي ميوه تارهاي زردرنگي وجود دارد كه در موقع عبور گوسفندان و جانوران به پشم‌هاي آن‌ها مي‌چسبد و موجب پخش تخم اين گياه به مناطق ديگر مي‌شود. بابا آدم در بعضي از نقاط ايران به حالت وحشي مي‌رويد. از ريشه اين گياه استفاده طبي به عمل مي‌آيد پس از خارج كردن ريشه بابا آدم از خاك آن را به‌خوبي شسته و به قطعات كوچك سه سانتيمتري تقسيم كرده و در اثر حرارت خورشيد يا در كوره‌هاي مخصوصي خشك مي‌كنند.

كاشت گياه بابا آدم

گياه بابا آدم از طريق كاشت بذر بابا آدم رشد مي‌كند. كاشت و پرورش بذر بابا آدم بسيار آسان است و به‌صورت خودرو و بدون كمك انسان نيز در طبيعت رشد مي‌كند. گياه بابا آدم آفتاب كامل را ترجيح مي‌دهد ولي مي‌تواند سايه جزئي را هم تحمل كند. خاكي كه بذر بابا آدم در آن كاشته مي‌شود بايد غني باشد و زهكشي خوبي داشته باشد. يك ويژگي مهم كه خاك بايد داشته باشد اين است كه شل باشد و تا عمق ۱ متر عاري از سنگ و كلوخ‌ها باشد. در اين صورت ريشه بذر بابا آدم رشد طولاني و مستقيمي خواهد داشت. بذر بابا آدم را مي‌توان به‌صورت مستقيم در زمين كاشت. بذر بابا آدم را بعد از گذشت آخرين سرما مي‌كارند. فاصله بين بذر بابا آدم بايد ۸ سانتي‌متر باشد و فاصله بين رديف‌هاي كاشت بذر بابا آدم را بايد ۶۰ سانتي‌متر در نظر گرفت. عمق كاشت بذر بابا آدم ۱ تا ۲ سانتي‌متر است. درصورتي‌كه خاك خشك باشد، بعد از كاشت به‌آرامي به بذر بابا آدم كاشته شده آب بدهيد. خاك را مرطوب نگه‌داريد ولي از خيس شدن آن اجتناب كنيد زيرا درصورتي‌كه خاك خيس شود باعث آسيب ديدن بذر بابا آدم مي‌شود و از جوانه‌زني بذر بابا آدم نيز جلوگيري مي‌كند. بذر بابا آدم به‌سرعت جوانه مي‌زنند. جوانه‌زني در عرض ۴ تا ۷ روز صورت مي‌گيرد.

علف‌هاي هرز را كنترل كنيد به‌خصوص زماني كه نهال‌هاي بابا آدم جوان هستند. خاك را مرطوب نگه‌داريد و هر ماه يك بار به خاك يك كود كلي بدهيد. بذر بابا آدم را مي‌توان ۴ هفته قبل از آخرين سرما در خانه نشا كرد و بعد از گذشت سرما آن‌ها را به خارج از منتقل كرد. ريشه برخي از گياهان بابا آدم مي‌توانند تا ۱۲۰ سانتي‌متر هم رشد كند. حتي ريشه برخي از گونه‌ها مي‌توانند تا ۲/۵ متر هم رشد كنند. گل‌هاي گياه بابا آدم را براي ترويج رشد گياه و ريشه حفظ كنيد.

نكته: هرچه برگ‌هاي گياه كمتر باشند، گياه عملكرد بهتري داشته و بازده آن بالاتر مي‌رود. اگر شما گياه بابا آدم را براي ريشه آن مي‌كاريد، برخي از برگ‌هاي آن را هرس كنيد تا ريشه گياه رشد بهتري داشته باشد.

نيازها

آبياري: خاك هميشه مرطوب باشد گياه آب‌دوست است ۲ تا ۳ بار آبياري در هفته بسته به دماي اتاق كافي است در موقع خواب گياه در پاييز و زمستان آبياري را كاهش دهيد

رطوبت: بابا آدم به‌شدت رطوبت دوست مي‌باشد و غبارپاشي هفتگي براي آن كافي است. اگر رطوبتش كم باشد برگ‌هاي جوان آن مي‌سوزند.

خاك: خاك بازه كشي خوب مثل يك قسمت پيت ماس و يك قسمت پرليت

تغذيه: در طول فصل رشد با كودهاي مايع يا كودهاي گرانول تغذيه كنيد

هرس: فقط ساقه‌ها و برگ‌هاي مريض و مرده گياه را سريعاً و از پايين ساقه هرس كنيد

نور: در واريته هاي مختلف فرق دارد و از سايه تا نور كامل متغير است بيشتر نور غيرمستقيم كنار پنجره را دوست دارد

دما: اين گياه به سرما و يخبندان حساس است و دماي زير ۱۵ درجه به آن آسيب ميزند بين ۱۶ الي ۳۰ درجه مناسب است

تكثير: گياه ساقه كوتاهي دارد ولي مي‌توان با قلمه آن را تكثير كرد ولي بهترين راه تكثير ريزوم در بهار و پاييز

آفات و بيماري‌ها

از بين آفات به كنه تارعنكبوتي حساس است. در مورد بيماري‌ها نيز اگر بافت خاك سنگين باشد و آب را در خود نگه دارد يا آبياري بيش از اندازه انجام شود به‌طوري‌كه خاك غرقاب شود، پوسيدگي ريشه شيوع مي‌يابد درنتيجه گياه از بين خواهد رفت.

برداشت

برداشت محصول يعني خارج كردن ريشه گياه از زمين معمولاً هنگامي صورت مي‌گيرد كه گياه ۱۸ ماهه باشد. براي اين كار در بهار قبل از ظاهر شدن دستگاه زاياي گياه، ريشه‌ها را از زمين خارج مي‌كنند زيرا اگر اين عمل به تأخير افتد ريشه سخت مي‌شود. خارج كردن ريشه‌ها از زمين به‌وسيله چنگال‌هاي فلزي قوي كه بتوانند در عمق نسبتاً زياد فرو رود بايد در نهايت دقت صورت گيرد تا ريشه‌ها به وضع سالم از زمين كنده شوند. پس از خارج نمودن ريشه‌ها از زمين نيز بايد آن‌ها را مدتي به حال خود گذاشت تا گل مرطوب اطراف ريشه كه بدان چسبيده است خشك گرديده به سهولت از آن جدا شود. پس از انجام اين كار قسمت هوائي گياه را قطع مي‌كنند و ريشه‌ها را پس از شستن به‌صورت قطعات كوچك درآورده در معرض گرماي خورشيد قرار مي‌دهند و يا به‌وسيله دستگاه خشك‌كن مخصوص ريشه گياه را خشك مي‌كنند. در صورت استفاده از برگ‌هاي گياه چيدن برگ‌ها بايد موقعي انجام گيرد كه گياه را جهت استفاده از ريشه آن از زمين خارج مي‌كنند.

براي خريد بذر بابا آدم و ساير گياهان دارويي به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat_shop/

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

چمن‌ها به‌طور گسترده در فضاهاي ورزشي، طراحي و زيباسازي فضاي سبز و پارك‌ها و استفاده به‌عنوان گياه پوششي در باغچه‌ها مورداستفاده قرار مي‌گيرد.

آماده سازي زمين براي كاشت چمن

قبل از هر عملي بايد تمامي اجسام اضافي همانند قلوه سنگ‌ها، بقاياي گياهان و ساير اجسام را از سطح خاك و تا عمق حداقل ۱۵ سانتيمتري زمين موردنظر جمع كرد. سپس بايد به بافت خاك توجه كنيم. اصولاً خاكي كه قرار است چمن را در آن بكاريم بهتر است كه در حدود ۳۰ درصد حاوي مواد آلي همانند كود پوسيده دامي باشد. مثلاً اگر عمق خاك را ۱۵ تا ۲۰ در نظر بگيريم بايد به ضخامت حدود ۵ سانتيمتر بر روي آن مواد آلي اضافه كنيم و سپس به‌خوبي با خاك قسمت زيرين مخلوط شود تا بافتي يكنواخت به دست بيايد. علاوه بر مواد آلي، اگر خاك اصولاً سبك است از خاك رس و اگر خاك اصولاً سنگين است از خاك شني براي اصلاح بافت خاك كمك مي‌گيريم. بعد از اضافه كردن مواد موردنياز براي اصلاح بافت خاك، سطح خاك را بايد كاملاً صاف كنيم البته اگر مساحت زمين بزرگ است (مثلاً مثل زمين‌هاي فوتبال) بايد شيبي ملايم به ميزان ۱ تا ۲ درصد رعايت شود تا جاري شدن آب ناشي از آبياري و يا ريزش باران به‌آساني صورت گيرد و آب‌هاي اضافي در يك نقطه از زمين جمع نشده و جاري شوند.

نحوه كاشت بذر چمن

اگرچه كاشت بذر چمن متداول‌ترين راه احداث چمن است اما مشكلات خاص خود را دارد. بخصوص مقطع زماني كاشت تا جوانه زدن بذر چمن ها بسيار حساس است و مسائلي مانند عدم آماده سازي مناسب زمين، رويش علف‌هاي هرز، مشكلات جوي مانند سرد و يا گرم شدن ناگهاني هوا و يا بارش شديد باران و … مي‌توانند مانع از سبز شدن مناسب بذر چمن شوند. بنابراين بايد طوري عمل كرد كه حداقل مشكلات در برابر جوانه‌زني و رشد بذر چمن وجود داشته باشد. انتخاب بذر خوب و مناسب اولين قدم است. انتخاب بذر چمن بايد با توجه به شرايط آب و هوايي و همچنين انتظار شما از چمن باشد. قطعاً اگر بخواهيد بر روي چمن راه برويد بايد نوعي را انتخاب كنيد كه قدرت تحمل لگدمال شدن را داشته باشد و يا اگر مي‌خواهيد كه چمن را در زير درختان بكاريد بايد نوعي را انتخاب كنيد كه با رويش و زندگي در زير سايه مشكلي نداشته باشد.

چه مقدار بذر چمن بايد استفاده كرد؟

همان‌طور كه قبلاً نيز اشاره كردم چمن‌ها با توجه به ميزان ضخامت برگ‌هايشان به دو گروه باريك برگ (برگ لطيف) و پهن‌برگ (برگ خشن) تقسيم مي‌شوند معمولاً نمونه‌هاي لطيف بذرهاي ريزتري از نمونه‌هاي برگ خشن دارند. در مورد بذرهاي ريز چمن  ۲۰-۱۵ گرم بذر براي يك مترمربع و براي بذرهاي درشت چمن ۵۰-۳۰ گرم بذر چمن براي هر مترمربع كافي است. به‌كارگيري كمتر و يا بيشتر از اين مقادير موجب تراكم نامناسب و رشد نامناسب چمن‌ها خواهد شد. به‌كارگيري تعداد بيشتر بذر چمن راه‌حل جوانه‌زني بهتر و تراكم بيشتر بذرها نيست بلكه اين امر به‌نوبه خود مي‌تواند منجر به ضعيف شدن و از بين رفتن چمن‌ها شود زيرا فضاي كافي براي رشد و توسعه گياهان جوان وجود ندارد. همچنين اگر قسمت‌هايي از چمن سبز نشد مي‌توانيد در طي بهار و يا پاييز عمل كاشت بذر چمن اضافه در قسمت‌هاي كم تراكم را انجام دهيد.

زمان كاشت بذر چمن

براي تعيين زمان كاشت بذرها بايد به دماي هوا توجه ويژه كرد. اصولاً دماي پايين در اوايل بهار و همچنين اواخر پاييز مي‌تواند منجر به كاهش جوانه‌زني بذرهاي كاشته شده شود. همچنين حتي اگر دما مشكلي پيدا نكند بهتر است كه در اواخر پاييز نسبت به كاشت بذر چمن ها اقدام نكرد زيرا گياهان جوان تا زمستان فرصت بسيار كمي براي رشد و توسعه دارند و در برابر سرماي زمستانه بسيار حساس هستند. بنابراين براي چمن‌هاي فصل گرم اواخر فروردين‌ماه كه خطر سرماهاي ديررس بهاره از بين رفته است و اگر هم كه مشكلي براي مسئله آبياري آنان وجود نداشته باشد اواخر بهار و يا اوايل تابستان بهترين زمان كاشت است اگرچه به دليل احتمال پيشي گرفتن رشد علف‌هاي هرز در اين زمان از سال، ابتداي فصل بهار براي كاشت بذر چمن ‌هاي گرمسيري ارجحيت دارد. براي چمن‌هاي سردسيري اواخر تابستان و يا اوايل پاييز مناسب كاشت بذر چمن است. بهترين زمان براي كاشت بذر چمن صبح زود يا اواخر بعدازظهر است كه باد ندارد.

چگونگي پاشيدن بذر چمن

اگر بذر چمن بسيار ريز است بهتر است كه ابتدا با شن و يا مقداري از مخلوط خاكي تركيب شود و بعد بر روي سطح زمين پاشيده شود. اين كار پخش شدن يكنواخت بذرها را تضمين مي‌كند. همچنين بهتر است كه قبل از پاشيدن بذر چمن ها خاك را به‌خوبي مرطوب كنيد زيرا خشك بودن خاك و آبياري بعد از عمل كاشتن بذر چمن ها احتمال جابجايي بذر توسط جريان آب را افزايش مي‌دهد. براي پاشيدن بذرها امروزه ماشين‌هايي وجود دارد كه با كمك آنان بذرها به شكل يكنواخت‌تري بر روي سطح خاك قرار مي‌گيرند. شيوه بذرپاشي نيز بدين صورت است كه تمامي بذرها در يك جهت بر روي زمين قرار نمي‌گيرند بلكه ابتدا توده بذر را به دو قسمت مساوي تقسيم مي‌كنند. يك قسمت را در جهت شرق به غرب (و يا عرض زمين) و قسمت ديگر را در جهت شمال به جنوب (و يا طول زمين) بر روي زمين مي‌پاشند تا به پخش شدن يكنواخت اين بذرها كمك شود.

بعد از پاشيدن بذرها بايد لايه‌اي از مخلوط خاكي به ضخامت ۱ سانتيمتر براي بذرهاي درشت و ضخامت ۰٫۵ سانتيمتر براي بذرها ريز، روي بذرها ريخته شود. بعد از قرار دادن پوشش خاكي بر روي بذرها اگر هنوز حدود ۵ تا ۱۰ درصد آن‌ها ديده شوند و به زير خاك فرو نرفته باشند ايرادي ندارد. از زمان كاشتن بذرها تا جوانه زدن آن‌ها بايد خاك را مرطوب نگه داشت اما نبايد در اين امر زياده‌روي كرد زيرا احتمال شيوع برخي از بيماري‌هاي قارچي بخصوص بيماري مرگ گياهچه به دليل رطوبت بالاي محيط وجود دارد. بايد رطوبت به صورتي تأمين شود كه از سطح خاك تا عمق ۲-۱٫۵ سانتيمتري هميشه مقداري از رطوبت را داشته باشد. توجه داشته باشيد كه تا زمان جوانه‌زني بذر چمن مسئله آبياري و حفظ رطوبت مناسب از اهميت بسيار زيادي برخورد دار است زيرا كمترين ميزان خشك شدن خاك و يا آبياري بيش‌ازاندازه از عوامل جدي در عدم سبز شدن بذر چمن هستند.

براي خريد بذر چمن به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

ترب داراي انواع و اقسام فراواني بوده برگ‌هاي آن بيضي شكل و كشيده هستند و اطراف برگ داراي بريدگي و شكاف بوده و زبر است. برگ‌ها مستقيم از ريشه خارج مي‌شوند. قسمت اصلي و خوراكي ترب برجستگي انتهايي برگ‌ها است كه به رنگ‌هاي مختلف، سفيد، قرمز و دورنگ ديده مي‌شود. ترب، يكي از سبزي‌هاي اشتهاآور است كه در اكثر خانواده‌ها آن را مصرف مي‌كنند. برگ آن نيز خوراكي مي‌باشد. در اين مقاله مي‌خواهيم به آموزش كاشت و نگهداري ترب بپردازيم.

۱- انتخاب نوع ترب

ابتدا تصميم بگيريد كه چه نوع تربي مي‌خواهيد بكاريد. همانند بسياري از سبزي‌هاي، انواع بي‌شماري ترب در دسترس است كه هم به‌صورت پيوندي و هم گرده افشاني پرورش پيدا مي‌كنند. اگر يك باغبان تازه‌كار هستيد، رشد گياه ترب گيلاسي را در نظر بگيريد. آن‌ها در طول ۲۲ روز بالغ مي‌شوند و عطر و طمع مطبوع و ملايمي دارند.

۲- شرايط پرورش ترب

نور مناسب براي كاشت ترب:

شما بايد براي پرورش بذر ترب را در مكاني با نور كامل بكاريد هرقدر سرعت رشد گونه انتخاب بيشتر باشد نياز نوري نيز بيشتر خواهد بود. برخي از واريته هاي ترب مي‌توانند تا حدي سايه را تحمل كنند.

دماي مناسب براي كاشت ترب:

اين گياه تا دماي ۳- درجه را تحمل مي‌كند، ترب از جمله سبزي‌هاي فصل سرد است. اين گياه در گرماي بيش از حد، پوك خواهد شد، ترب گياه گلخانه سرد است. بازه دمايي براي پرورش بذر ترب ۶ تا ۳۰ درجه سانتي‌گراد است.

آبياري مناسب براي كاشت ترب:

به دليل حجم و شاخ و برگ كم ترب اين گياه به آب زيادى نياز ندارد و نگهدارى ظرفيت مزرعه بين ۶۰ تا ۷۰ درصد كفايت مى‌كند. مهم‌تر از آن يكنواختى در آبيارى است، زيرا نوسانات شديد در آبيارى باعث تركيدن غده‌ها خواهد شد. آبيارى نامرتب و خشكى هوا در پوك شدن غده‌ها نيز اثر دارد. همچنين آبيارى و رطوبت زياد هم باعث بروز بيمارى مختلف خواهد شد. پرورش ترب نيازمند آب فراوان است، خاك نبايد خشك شود. آبياري را اول صبح انجام دهيد تا گياه شما دچار بيماري نشود. البته اين گياه به دليل دوره رشد كوتاه حساسيت كمي به بيماري دارد.

خاك مناسب پرورش ترب:

از آنجا كه بذر ترب داراي رشد سريع مي‌باشد، يك خاك غني و حاصلخيز ضروري مي‌باشد. براي رسيدن هر چه زودتر به محصول، خاك ماسه‌اي يا ماسه‌اي – لومي پيشنهاد شده است. خاك بايد عاري از سنگ و سنگ ريزه، كلوخ، توده‌هاي انباشته خاكي باشد. محل تخم‌ريزي بايد به‌صورت يكنواخت باشد تا يك محصول خوب را بتوان تضمين نمود. PH محيط يا محلول غذايي براي رشد گياه بسيار مهم است. هر گياهي محدوده PH خاصي دارد كه خارج شدن از اين محدوده باعث كم شدن رشد يا حتي مرگ گياه مي‌شود. PH كمتر از ۴٫۵ يا بيشتر از ۹ صدمات سختي به ريشه گياه وارد مي‌كند و اثرات زيان‌آوري روي رشد گياه دارد.

كود دهي گياه ترب:

اگر شما در سطح خانگي اين گياه را پرورش مي‌دهيد استفاده از كود شيميايي ۱۰-۱۰-۵ (نيتروژن – فسفر- پتاسيم) توصيه مي‌شود. شما مي‌توانيد از آب آكواريوم براي فراهم كردن نيتروژن براي اين گياه استفاده كنيد. كود دامي براي بهبود شرايط خاك پيشنهاد مي‌شود.

كاشت بذر ترب:

بذر ترب بايد به تناوب ۱۵ روز يك‌بار كاشته شود، بذر ترب به دو روش كاشت خطي و كاشت كرتي كاشته مي‌شود. در كاشت خطي بذر ترب در رديف‌هايي مشخص با فاصله كاشته مي‌شود. از زمان كاشت بذر ترب تا زمان برداشت ۲۰ تا ۴۰ روز بسته به گونه زمان موردنياز است.

برداشت ترب:

وقتي كه ريشه‌هاي آن حدود ۳ سانتيمتر قطر دارد، آماده برداشت است. بسته بذر ترب خود را از نظر زمان برداشت و زمان بلوغ بررسي كنيد. براي برداشت، كل گياه را با دست خود از زمين خارج كنيد. همچنين شما مي‌توانيد خاك را كنار زده و مشاهده كنيد كه پياز آن رشد كرده يا خير. اگر رشد كرده چند ترب را بيرون كشيده و آن را مزه كنيد. اين امر به شما نشان مي‌دهد كه آيا آماده برداشت است يا خير. برخلاف بسياري از سبزي‌هاي ريشه‌اي، ترب نمي‌تواند در زمين باقي بماند، زير انجام اين كار باعث سخت و چروكيده شدن آن مي‌شود.

پروش و نحوه كاشت ترب در گلدان

۱- گلدان موردنظر خود را با خاك مناسب (مخلوط خاك باغچه با خاك‌برگ و ماسه) پر كنيد.

۲- خاك بايد زهكشي خوبي داشته باشد و با كودهاي آلي غني شده باشد. همچنين مي‌توانيد به جاي گلدان از ظروف پلاستيكي موجود در منزل نيز استفاده كنيد. فقط كافي است ته آن سوراخي براي خروج آب اضافي ايجاد نماييد.

۳- براي پر كردن گلدان به ارتفاع حداقل ۱۵ سانتي‌متر داخل آن خاك بريزيد و سطح آن را مرطوب كنيد. اضافه كردن مواد مغذي به خاك بهتر است قبل از كاشت بذر ترب انجام شود زيرا ترب دوره رشد كوتاهي دارد.

۴- بهتر است براي سبز شدن بذر ترب آن‌ها را يك شب بخيسانيد؛ به اين منظور بذرها را در يك دستمال نخي يا گوني مرطوب قرار دهيد.

۵- بذر ترب را بر روي سطح رويي خاك بكاريد و به عمق نرويد. مي‌توانيد بذر ترب ها را به آرامي بر روي سطح خاك بپاشيد و سپس روي آن را با لايه نازكي از خاك در حد چند ميلي‌متر بپوشانيد. فاصله بين بذر ترب ها را ۲ تا ۴ سانتيمتر در نظر بگيريد.

۶- گلدان‌ها را به محلي گرم و دور از وزش مستقيم باد منتقل كنيد. لازم است بستر كاشت ترب همواره مرطوب و نه غرقاب نگه داشته شود و حداقل روزي ۶ ساعت برابر نور خورشيد به گياه بتابد.

نكته: چنانچه رشد ترب ها كند بود، مي‌توانيد به آن مقداري كمپوست اضافه كنيد.

۷- سبزي ترب خيلي زود رشد مي‌كند (بذر ترب ۴ تا ۷ روز بعد از كاشت سبز مي‌شود)، بنابراين بعد از گذشت سه هفته به ترب‌هاي خود سر بزنيد. زماني كه ترب ها به اندازه موردنظرتان رسيدند آن‌ها را برداشت كنيد.

۸- ترب هاي كوچك‌تر طعم بهتري دارند. همچنين بزرگ شدن زياد ترب باعث سفت شدن و آسيب به ريشه گياه مي‌شود.

۹- در حالت معمول باغبان‌ها، هنگامي كه قطر ترب ها، به ۲/۵ سانتيمتر رسيد، برداشت را آغاز مي‌كنند. اما اگر قصد داريد از برخي ترب‌ها براي تهيه بذر ترب استفاده كنيد، بايد اجازه دهيد گياه براي مدت بيشتري در خاك باقي بماند.

براي خريد بذر ترب و  ساير بذر سبزي جات به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

در اين مقاله نحوه كاشت بذر چغندر در گلدان، مراحل كاشت و شرايط نگهداري اين سبزي زمستاني پرخاصيت را توضيح مي‌دهيم. گياه چغندر به‌آساني در گلدان رشد كرده و به دليل شاخ و برگ زيبايي كه دارد، مي‌تواند به‌عنوان يك گياه دوست داشتني مهمان خانه شما باشد و علاوه بر آن شما را از خواص چغندر دست پرورده خودتان بهره‌مند كند.

مراحل كاشت بذر چغندر در گلدان

۱ـ انتخاب گلدان

براي كاشت بذر چغندر در گلدان نياز به گلدان نسبتاً بزرگ است تا گياه، فضاي كافي براي رشد داشته باشد. مناسب‌ترين گلدان، گلدان سفالي بزرگ است. اندازه و عمق گلداني كه چغندر در آن كاشته مي‌شود حداقل بايد ۳۰ سانتيمتر باشد و براي گرفتن نتيجه بهتر پيشنهاد مي‌كنيم از گلدان‌هاي بزرگ‌تر استفاده كنيد.

۲ـ انتخاب بذر چغندر مناسب

بذر چغندر مناسب را از مراكز فروش محصولات كشاورزي تهيه كنيد. چغندر نيز واريته‌هاي مختلفي دارد كه در طعم، رنگ و طول دوره رشد با يكديگر متفاوت هستند. براي كاشت بذر چغندر در گلدان واريته چغندر گرد (round)، بالز بلاد، ايرلي وندر و دترويت دارك رد را انتخاب كنيد. واريته‌هاي بلند و استوانه‌اي به‌ندرت در گلدان رشد مي‌كنند.

۳ـ آماده كردن و كاشت بذر

گلدان را با خاك لومي يا لومي شني مخلوط با كود پوسيده دامي پر كرده و بذر چغندر‌ها را در عمق ۲ تا ۳ سانتيمتري سطح خاك بكاريد و روي آن را با كمپوست و خاك نرم بپوشانيد. اگر گلدان بزرگي را انتخاب كرده‌ايد، فاصله هر بذر چغندر با بذر ديگر بايد ۵ تا ۱۰ سانتيمتر باشد. همچنين از آنجايي كه بذر چغندر روكش ضخيمي دارد كه منجر به طولاني شدن زمان جوانه‌زني بذر چغندر مي‌شود، براي سرعت بخشيدن به اين روند، مي‌توانيد بذر چغندر‌ها را به مدت يك شب در آب ولرم بدون كلر بخيسانيد. با اين كار روكش بذر چغندر‌ها نرم شده و روند جوانه‌زني تسريع مي‌شود.

۴ـ مراقبت‌هاي بعد از كاشت

بعد از كاشت بذر چغندر، آبياري را به‌طور كامل انجام دهيد تا آب اضافي از زهكش كف گلدان خارج شود و خاك رطوبت كافي براي شروع جوانه‌زني را كسب كند. تا زمان سبز شدن گياه و جوانه زدن بستر كاشت را همواره مرطوب و نه خيس و غرقاب حفظ كنيد. گلدان را در محلي با دريافت نور مستقيم خورشيد قرار دهيد. گياه چغندر ۸ هفته بعد از كاشت و هنگامي كه قطر ريشه به ۲/۵ سانتيمتر رسيد آماده برداشت است. همچنين در طول اين زمان و هنگامي كه برگ‌هاي چغندر به اندازه ۱۵ سانتيمتر بلند شدند، مي‌توانيد برگ‌هاي گياه را برداشت و از آن‌ها در تهيه سالاد و پخت غذا استفاده كنيد.

شرايط نگهداري چغندر در گلدان

خاك

بهترين خاك براي پرورش بذر چغندر خاك لومي شني حاصلخيز با پ.هاش خنثي است كه از زهكش مناسب برخوردار باشد. تركيبي از كمپوست با خاك باغچه و خاك پيت ماس به نسبت برابر نيز براي كاشت اين گياه مناسب است.

نكته: رشد چغندر در خاك‌هاي رسي، متراكم و داراي بافت سنگين با مشكل رو‌به‌رو مي‌شود، زيرا اجازه رشد كافي در اين نوع خاك به ريشه چغندر داده نمي‌شود.

آبياري

گياه چغندر به آبياري متوسط و منظم نياز دارد. لازم است بستر كاشت چغندر همواره مرطوب و نه خيس و غرقاب باشد. دقت كنيد آبياري بيش از اندازه باعث آسيب به گياه و پوسيدگي ريشه خواهد شد.

دما

از لحاظ دمايي چغندر محصول فصل خنك است و مقاوم به سرماست، بنابراين در هنگام كاشت آن در منزل به اين نكته توجه داشته باشيد كه دماي اتاق بيش از اندازه گرم نشود. دماي ۱۵ تا ۲۴ درجه سانتي‌گراد براي كاشت چغندر در گلدان مناسب است و دما‌هاي بالاي ۲۵ درجه سانتي‌گراد، رشد و توسعه رنگ ريشه را كاهش مي‌دهد.

نور

چغندر براي رشد بهينه نياز به نور مستقيم خورشيد دارد. بهترين مكان براي نگهداري و كاشت بذر چغندر در گلدان، قرار دادن گياه در بالكن يا پنجره‌هاي آفتاب‌گير جنوبي است. براي اينكه چغندر‌ها به بيشترين رشد خود برسند، لازم است روزانه حداقل ۸ ساعت نور خورشيد دريافت كنند.

كوددهي

براي اين كه ريشه چغندر شما طعم بهتري داشته باشد، بايد هر دو هفته يك بار به گلدان كود با مقدار كم نيتروژن داده شود و اگر چغندر را براي استفاده از برگ‌هاي آن پرورش مي‌دهيد بايد از كود‌هاي متعادل استفاده كنيد. همچنين كمپوست تفاله چاي كه در خانه تهيه شده است، در تأمين مواد مغذي مناسب براي خاك به‌خوبي عمل مي‌كند.

آفات و بيماري‌ها

آفاتي ماند شته‌ها، سوسك‌ها و بسياري از حشرات مي‌توانند چغندر را تحت تأثير قرار دهند. همچنين بيماري سفيدك سطحي چغندر، سفيدك داخلي، لكه گرد برگ، زنگ چغندر و بيماري پوسيدگي ريشه از مهم‌ترين بيماري‌هاي اين گياه است كه براي مبارزه با آن‌ها مي‌توان از انواع قارچ‌كش‌ها استفاده كرد. با اين وجود توصيه مي‌كنيم اگر قصد كاشت چغندر را در منزل داريد تا حد امكان از سموم استفاده نكنيد تا بتوانيد از مزاياي محصولي سالم برخوردار شويد.

براي خريد بذر چغندر به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

بذر كاهو را در بهار و بيشتر در اوايل تابستان بكاريد، كاشت كاهو در اين زمان نشاها را نازك كرده و در زمان بلوغ برداشت كنيد. اما دانستن چگونگي پرورش كاهو بيش از اين‌ها و درمان آن‌ها به‌گونه‌اي عادي بيشتر نااميدكننده نخواهد بود. كاهو از سبزي‌هايي است كه در آب‌وهواي خنك بهتر رشد مي‌كند و انواع مختلفي از آن وجود دارد كه به‌طور ايده آل با آب‌وهواي انگليس متناسب هستند. اين سبزي شرايط آفتابي گرم را دوست ندارد. آن‌ها همچنين باران زيادي را دوست دارند بنابراين با آبياري منظم آن‌ها را مرطوب نگه‌داريد.

آفات و بيماري‌ها روي آن‌ها نيز تأثير خواهند داشت، ممكن است از بين نرود اما از شدت آن‌ها كاسته مي‌شود. اگر بلافاصله بذر كاهو بكاريد، گياهان به‌طور هم‌زمان بالغ مي‌شوند و تقريباً يك هفته وقت داريد كه آن‌ها را بچينيد تا شروع به بذر كنند. پرورش بذر كاهو بسيار ارزان‌تر و به‌مراتب آسان‌تر از آن است كه تصور مي‌كنيد. به‌محض اينكه در آن مهارت پيدا كرديد، ديگر كاهو نمي‌خريد و هميشه خودتان آن را مي‌كاريد. كاشت بذر كاهو كاملاً ساده است اما روش‌هاي مختلفي وجود دارد كه مي‌توانيد استفاده كنيد و برخي نكات مهم را بايد به خاطر بسپاريد تا درنهايت به نشاهاي سالم برسيد. در اين بخش شما در مورد انواع مختلف بذر كاهو براي رشد، روش‌هاي كاشت براي باغچه شما بهترين كار را خواهد داشت و مدت‌زمان آن را خواهيد آموخت.

انواع بذر كاهو براي كاشت

انواع مختلفي از بذر كاهو وجود دارد كه مي‌توانيد بكاريد. من دوست دارم چندين نوع مختلف بذر كاهو بكارم بنابراين مخلوط خوبي براي سالادهايم دارم.

روش‌هاي توصيه شده براي كاشت بذر كاهو

شما مي‌توانيد بذر كاهو را مستقيم در باغچه بكاريد، كاشت بذر كاهو را از داخل خانه شروع كنيد يا حتي بذرهاي زمستاني را امتحان كنيد. من شخصاً ساده‌تر مي‌دانم كه بذرپاشي را مستقيماً انجام دهم، زيرا آن‌ها خيلي سريع رشد مي‌كنند و پيوند نشاهاي كوچك مشكل است. مناسب‌ترين روشي كه انتخاب مي‌كنيد بستگي به محل زندگي شما دارد. اگر براي كاشت مستقيم بذر كاهو خيلي گرم يا سرد است، بهترين گزينه براي شروع كاشت اين است كه آن‌ها را در فضاي داخلي خانه بكاريد.

چه مدت از بذر تا برداشت؟

بذر كاهو خيلي سريع رشد مي‌كنند. به‌طور متوسط ​​فقط ۴۰-۵۰ روز طول مي‌كشد تا آن‌ها به بلوغ كامل برسند. شما مي‌توانيد خيلي زودتر از آن برداشت انواع برگ را شروع كنيد، زيرا ابتدا نيازي به رسيدن كامل ندارند. براي بزرگ‌تر شدن كاهوها و بالغ شدن كامل آن‌ها زمان بيشتري نياز است و حداكثر مدت زمان رشد كاهوها از بذر كاهو تا رشد كامل ۵۵ تا ۸۰ روز خواهد بود.

طرز كاشت كاهو با بذر

كاشت بذر كاهو كمي برنامه‌ريزي مي‌برد. فقط آن‌ها را به باغ نيندازيد و به بهترين‌ها اميدوار باشيد. با كاشت بذر كاهو به روش صحيح و در زمان مناسب، خود را براي موفقيت آماده كنيد.

فصل كاشت كاهو

بذر كاهو در دماي سردتر بهار يا پاييز بهترين جوانه را مي‌زنند. اگر خيلي گرم باشد، آن‌ها جوانه نمي‌زنند. بنابراين بهترين زمان براي كاشت بذر كاهو به‌محض اينكه زمين در اوايل بهار قابل كار باشد، يا هنگامي كه اواخر تابستان يا اوايل پاييز شروع به سرد شدن مي‌كند، بهترين زمان است.

نحوه كاشت بذر كاهو به‌صورت مرحله‌به‌مرحله

در زير مراحل كاشت بذر كاهو را طي مي‌كنيم. قبل از شروع، تمام وسايل لازم را آماده كنيد. اين كار باعث آسان‌تر و سريع‌تر شدن روند كاشت مي‌شود.

لوازم موردنياز: بذر كاهو، ماله دستي، آب، سيني‌هاي نشا (اختياري)، خاك شروع بذر كاهو يا گلوله‌هاي پيت معمولي (اختياري)

نحوه كاشت كاهو

مرحله ۱: مخلوط گلدان يا گلدان را آماده كنيد - اگر قصد داريد كاشت بذر كاهو خود را در داخل خانه شروع كنيد، ابتدا مخلوط گلدان يا گلوله‌هاي زغال سنگ نارس را از قبل مرطوب كنيد. در غير اين صورت، قبل از كاشت مستقيم بذر كاهو، با استفاده از ماله خود يك سانتي‌متر روي خاك باغچه را شل كنيد و هرگونه علف‌هاي هرز يا سنگ و چوب‌هاي بزرگ را از بين ببريد.

مرحله ۲: تعيين تعداد بذر براي كاشت - از آنجا كه آن‌ها بسيار كوچك هستند، كاشت بذر كاهو در رديف‌هايي كه ۳۰-۴۵ سانتيمتر از يكديگر فاصله دارند بسيار آسان‌تر است، نه اينكه بخواهيد فاصله هر يك را دقيقاً درست كنيد. براي كاشت كاهو در سني نشا، اگر از بذر كاهو استفاده مي‌كنيد، يك عدد بذر كاهو را در يك گودال بكاريد. در صورت قديمي بودن بذر كاهوها تعداد بيشتري بذر كاهو را داخل گودال بكاريد و بعداً در صورت لزوم نشا را كم حجم كنيد.

مرحله ۳: بذرها را بكاريد - بهترين روش كاشت بذر كاهو، پاشيدن آن‌ها در بالاي خاك نرم و سست باغچه يا سيني‌هاي داخلي است. آن‌ها براي جوانه زدن به نور نياز دارند، بنابراين مراقب باشيد كه آن‌ها را در عمق بيش از ۱/۴ نكاريد. من ترجيح مي‌دهم آن‌ها را روي خاك بكاريد و لايه‌اي نازك خاك، روي آن‌ها بريزيد.

مرحله ۴: آن‌ها را آبياري كنيد - هنگامي كه همه بذر كاهو شما كاشته شد، آن‌ها را خوب آبياري كنيد تا خاك يكنواخت مرطوب شود. براي جلوگيري از جابجايي بذرهاي سبك، به آن‌ها به‌گونه‌اي آب بدهيد كه خاك روي آن‌ها جابه‌جا نشود و اگر داخل ظرف‌هاي كم‌عمق مي‌كاريد از پايين به آن‌ها آب بدهيد. به اين صورت كه داخل زير سيني نشا آب بريزيد و اجازه بدهيد خاك آن‌ها به سمت بالا هدايت كند. اما بايد مطمئن شويد كه خاك و بذرها مرطوب مي‌شوند.

مرحله ۵: بذر كاهو را بپوشانيد (اختياري) - اگر بذر كاهو را در فضاي داخلي كاشتيد، سيني‌ها را با درپوش پلاستيكي گنبدي بپوشانيد و آن‌ها را در مكاني روشن قرار دهيد كه دما بين ۱۸-۲۲ درجه سانتي‌گراد باشد. با استفاده از دماسنج خاك مي‌توانيد دما را كنترل كنيد. براي اطمينان از جوانه زدن يكنواخت آن‌ها، چراغ رشد را از بالاي سيني‌ها آويزان كنيد.

زمان جوانه‌زني بذرهاي كاهو

به‌طوركلي جوانه زدن بذر كاهو بين ۱۰-۴ روز طول مي‌كشد. در شرايط عالي، مي‌تواند به ۲ روز هم برسد. اگر خاك خيلي گرم، خشك يا مرطوب باشد يا اگر نوري وجود نداشته باشد، از جوانه‌زني جلوگيري مي‌كند. بنابراين اگر بذر كاهو رشد نكرد، دما، نور و ميزان رطوبت را بررسي كنيد.

نحوه برداشت كاهو

هميشه كاهو را با مغز از مغازه خريداري مي‌كنيم، اما يكي از بهترين روش‌هاي برداشت اين گياه، جدا كردن برگ‌ها بزرگ آن است. اگر تمايل داريد كله كاهو را كامل و درسته برداشت كنيد نيز بهتر است از فاصله ۱٫۵ سانتيمتري از ريشه اين كار را انجام دهيد. اين باعث مي‌شود تا ريشه باقي مانده دوباره جوانه بزند و دوباره پس از مدتي كاهو داشته باشيد.

براي خريد بذر كاهو در انواع مختلف به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat.shop/

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۹۳۳

ذرت با نام انگليسي (corn) و آمريكايي (maize) و اسم علمي zea mays از خانواده غلات (poaceae) و يكي از چهار غله عمده جهان بوده و بعد از گندم و برنج توليد آن در دنيا مقام سوم را داراست.

مشخصات گياه‌شناسي

الف: ريشه: ذرت داراي سه نوع ريشه است ۱-ريشه‌هاي بذري و ريشه‌هاي اوليه تعداد اين نوع ريشه‌ها ۳ تا ۵ عدد بوده و با جوانه زدن بذر طلا ظاهري مي‌شوند كار اين ريشه‌ها جذب آب و مواد غذايي از اعماق خاك است.

۲-ريشه‌هاي تاجي يا ثانويه: از گروه‌هاي واقع در طوقه گياه و در زير سطح خاك به وجود آمده و گسترش پيدا مي‌كند تعداد آن‌ها ۷ الي ۸ عدد و گاهي به ۱۵ الي ۲۰ عدد نيز مي‌رسد كار اين ريشه‌ها جذب آب و مواد غذايي از خاك سطح است. ۳-ريشه‌هاي هوايي يا نگه‌دارنده: اين ريشه‌ها در واقع همان ريشه‌هاي تاجي هستند كه در بالاي سطح خاك توليد مي‌شوند نقش آن‌ها بيشتر در قائم گله داشتن گياه است زيرا طول گياه زياد بوده و لذا براي مقاومت در برابر خوابيدگي اين ريشه‌ها مانند يك تيرك عمل مي‌كنند نقش اين ريشه‌ها در عمل جذب بسيار كم است.

ب: ساقه: ساقه ذرت مانند ساير غلات بندبند و گره‌دار، توخالي و استوانه‌اي بوده و طولش بسته به رقم ممكن است از cm 30 تا m 5/7 و خطرش از cm3/1 تا cm5 تغيير كند. ساقه ذرت به‌عكس ساير غلات معمولاً بدون انشعاب است و پنجه‌اي توليد نمي‌كند. خوابيدگي ياورس در ذرت به‌ندرت رخ مي‌دهد و ارقام هيبريد ذرت مقاومت بسيار خوبي در برابر خوابيدگي از خود نشان مي‌دهد. لازم به ذكر است كه طول معمول ذرت ۵/۱ تا ۵/۲ متر است.

ج: مانند ساير غلات كشيده بوده و از پهنك و غلافت تشكيل شود. طول برگ‌ها ذرت از ۳۰ تا ۸۰ cm و گاهي متغير است و پهناي هر برگ حدود ۸ تا ۱۰ cm است.

د: ذرت گياهي يك سايه پايه است كه گل‌هاي نر و ماده در طول ساقه در محل گره‌ها و در مجاورت برگ‌ها تشكيل مي‌شوند و تعداد گل‌هاي ماده را ارقام مختلف بذر ذرت متفاوت است، گل آذيني ذرت را به‌طوركلي سنبله مي‌دانند و درواقع گل نر و خوشه و گل ماده سنبله است، گل‌هاي ماده در آينده بلال ذرت را ايجاد مي‌كنند كه بلال ذرت كه داراي محوري قطوري به نام چوب بلال

دانه‌هايي كه در رديف‌هاي منظمي قرار گرفته‌اند و با دو پوشه ضخيم پوشيده شده‌اند و خامه‌هاي بلندي (sira) كه در انتهاي شاخه مي‌شوند و كاكل بلال ذرت را ايجاد مي‌كنند. لازم به ذكر است: محور گل آذين نر همان امتداد ساقه است و داراي گل‌هاي سه پرچمي است.

دوره‌هاي رشد ذرت: به‌طوركلي از كاشت داشت و برداشت بذر ذرت چهار دوره متمايز مي‌توان تشخيص داد:

۱- دوره رشد خفيف: اين دوره از زمان سبز شدن شروع شده و تا ۱۵۰ الي ۲۰ روز از ظهور گل‌هاي نر ادامه دارد.

۲-دوره رشد سريع: از ظهور گل‌هاي نر تا حدود ۱۰ روز قبل از شيري شدن دانه‌ها مي‌باشد در اين دوره وزن گياه به حداكثر و حساسيت آن به كم آبي به حد اعلا خود مي‌رسد.

۳-دوره كاهش خفيف وزن: اين دوره پس از اتمام دوره دوم شروع شود و تا حدود ۱۰ روز بعد از شيري شدت دانه‌ها ادامه مي‌يابد.

۴-دوره كاهش شديد وزن: اين دوره به دنبال دوره قبل شروع شود و تا رسيدن كامل دانه طول مي‌كشد.

عوامل محيطي

از ميان عوامل محيطي به دو عامل درجه حرارت و رطوبت اشاره خواهيم داشت.

الف: درجه حرارت: به‌طوركلي يك گياه گرمسيري است به يخ‌بندان حساس است و در دوران زندگي به درجه حرارت بالا نيازمند است. حداقل درجه حرارت در زمان جوانه زدن بذر ذرت ۱۰ درجه است ولي برخي از نژادهاي آن در زير ۱۰ درجه هم به‌خوبي جوانه مي‌زنند بعد از كشت ذرت آب‌وهواي گرم جوانه زدن و ريشه را تسريع مي‌كند ولي گرماي شديد و كمبود رطوبت به‌ويژه در زمان گل‌ها و به‌ويژه گل‌هاي نر، خسارت زا است.

ب: رطوبت: مقدار رطوبت هوا و ميزان نزولات آسماني و زمان آن نقش مهمي در عملكرد ذرت داشته و كمبود نزولات يكي از عوامل محدودكننده كشت اين گياهان در مناطق خشك و نيمه‌خشك به شمار مي‌آيد درواقع كشت ديم ذرت در نقاطي امكان‌پذير است كه ميزان بارندگي ساليانه از ۶۰۰ ميلي‌متر در دوره رشد كمتر نباشد لذا عملاً كشت در كشور ما كشت هاي بهاره آبي است مقاومت به خشكي ذرت در مراحل اوليه زندگي از مراحل بعدي آن بيشتر است.

عمليات كاشت

۱-آماده كردن زمين: زميني كه در آن كشت بذر ذرت انجام مي‌شود در پائيز سال قبل آن شخمي به عمق ۱۵ الي ۲۰ cm و گاهي بيشتر مي‌زنند كه باعث مي‌شود باعث خاك نرم و بقاياي محصول قبلي و علف‌هاي هرز به عمق خاك برده مي‌شوند در ضمن پذيرش بارندگي زمين ذخيره رطوبت بالا مي‌رود در بهار بعد از سبز شدن علف‌هاي هرز با يك ديسك آن‌ها را به عمق خاك برده و بعد از آن زمين را تسطيح كرده و بدين صورت زمين آماده كشت مي‌شود  ۱-شخم در پائيز ۲-شخم در بهار ۳-ديسك ۴-لودر

۲-طرق مختلف كاشت: بسته به عوامل مختلف چون ۱-نوع تهيه بستر بذر ذرت ۲-تأمين رطوبت ۳-رقابت با علف‌هاي هرز و پيشگيري از آسيب سرماي بهاره كاشت ذرت متفاوت است.۱-از نظر نوع تهيه بستر بذر A – كشت رديفي B – كرتي-كشت روي مرز و حاشيه زراعت‌هاي ديگر.

كشت رديفي: يك نوع آبياري نشتي و مشكل سله شكني ندارد. اين روش در اراضي بزرگ و زراعت‌هاي مكانيزه مطرح بوده و بذر ذرت در رديف‌هاي موازي با فاصله معيني توسط رديف‌كار بذر ذرت كشت مي‌شود آبياري در اين روش به‌صورت جون و پسته انجام مي‌شود.

كشت كرتي: بيشتر در كشاورزي سنتي و معمولاً براي كشت بذر ذرت علوفه‌اي بكار مي‌رود پس از آماده كردن و تسطيح زمين آن را به كرت‌هايي كه طول و عرض آن متناسب با شيب زمين و ميزان آب آبياري است تقسيم كرده و بذر ذرت را در كرت‌ها به طريقه دست پاش مي‌كارند و توسط دندانه‌ يا ديسك آن را داخل خاك نموده و آبياري مي‌نمايند آبياري در اين روش به روش غرقابي است.

۲-تأمين رطوبت:

A: خشكه كاري B: نم كاري

A: وقتي صورت مي‌گيرد كه زمان كشت بذر ذرت در حال سپري شدن مي‌باشد زيرا آبياري قبل از كشت و صبر براي گاو رو شدن زمين وقت لازم دارد لذا در چنين مواردي زمين را كشت كرده و متعاقبش آبياري مي‌كنند در اين روش چون خطر سله بسنتي خاك و احياناً شسته شدن خاك و انتقال بذر ذرت را نقاط بلند مزرعه به قسمت‌هاي پشت‌تر وجود دارد و لازم است كه زمين قبل از كشت كاملاً تسطيح شود حتي‌المقدور كشت به‌صورت رديفي انجام شود تا با مثال مذكور برخورد كمتري شود.

B: نم كاري يا هيرم كاري در بهار حدود ۱۰ روز قبل از كشت مقدار زيادي آب به زمين مي‌دهد كه تا عمق ۲ متري زمين بستر نم شود و بعد از گاورو شدن زمين با عمليات ديسك سبكي علف‌هاي هرز را زير خاك كرده و سپس اقدام به كشت ذرت مي‌كنند بذر ذرت هاي كاشته شوند از رطوبت موجود در خاك استفاده كرده و يكنواخت سبز مي‌شوند و چون بالا فاصله بعد از كشت آبياري نمي‌شوند خطر سله بستن خاك رشته شدن بذر ذرت پيش نمي‌آيد.

۳-از نظر رقابت با علف‌هاي هرز و عوامل نامساعد مثل هواي سرد:

براي جلوگيري از آسيب عوامل مذكور در بعضي از نقاط جهان مثل كره شمالي معمولاً ذرت را به‌صورت نشاكاري كشت مي‌كنند بدين ترتيب كه ابتدا بذر ذرت در گلخانه كشت نموده (زودتر از زمان كشت در مزرعه) و به محقق حصول شرايط محيطي مناسب آن را به زمين اصل منتقل مي‌كنند در اين روش اگرچه عملكرد بيشتر خواهد بود ولي هزينه‌ها افزايش مي‌يابد

ج - زمان كاشت:

به عواملي چون درجه حرارت محيط و خاك بستگي داشته و در نواحي مختلف فرق مي‌كند و در زمان صورت مي‌گيرد كه دماي بهاره كاملاً از بين رفته باشد.

مناسب‌ترين درجه حرارت براي جوانه زدن بذر ذرت ْ۳/۱۸ C است و دماي زمان جوانه‌زني نبايد از ۱۰ كمتر و از ۳۵ بيشتر باشد.

مقدار بذر ذرت لازم در واحد سطح:

در ذرت كاري معمولاً وزن بذر ذرت در واحد سطح اهميت چنداني ندارد و دانه را برحسب تعداد در مترمربع يا هكتار محاسبه و كشت مي‌نمايند تراكم بوته در واحد سطح بستگي به حاصلخيزي خاك رقم و ميزان آب آبياري داشته و معمولاً از ۲۰ هزار يا ۶۰ هزار در بوته در هكتار متغير است.

عمليات داشت

الف: آبياري: ذرت از گياهان است كه در طول دوره زندگي خود به آب زيادي نياز دارد دوره بحران نياز آب اين گياهان از زمان ظهور گل‌هاي نر تا پيدايش كاكل ذرت است در اين دوره اگر رطوبت در حد كافي نباشد عمل گرده افشاني به‌خوبي انجام نگرفته و درنتيجه بلال‌ها كم دانه مي‌شوند.

ب: وجين و سله شكني: حدود ۳۰ الي ۴۰ روز بعد از كشت زماني كه ارتفاع گياه به ۱۵ الي ۲۰ CM مي‌رسد عمليات وجين و سله شكني شروع مي‌شود (عمليات وجين و سله شكني مي‌تواند همراه با كودپاش انجام گيرد) راه ديگر مبارزه با علف‌هاي هرز در مزارع بزرگ معمولاً استفاده از علف‌كش‌هاي شيميايي مانند آن را زين است.

ج: احتياجات غذايي ذرت: هم مانند ساير گياهان در طول زندگي خود به مواد غذايي كافي نياز دارد مواد غذايي ذرت معمولاً از انواع كودها ازجمله كودهاي حيواني سبز و شيميايي تأمين مي‌شود كودهاي حيواني و سبز مقداري از مواد غذايي موردنياز ذرت را تأمين مي‌كنند و براي تأمين كامل مواد غذايي استفاده از كودهاي شيميايي ضرورت مي‌يابد. جذب ازت از خاك در تمام مراحل رشد گياه صورت مي‌گيرد ولي در مقدار آن در سنين اول مقدار جذب آن كمتر. در زمان ظهور گل‌هاي نر و ماده جذب ازت حداكثر است و پس از گل‌دهي مجدداً جذب كاهش مي‌يابد. مهم‌ترين دوره نياز ذرت به فسفر بعد از گل كردن و نزديك رسيدن دانه است در موقع رسيدن دانه نزديك به سه چهارم فسفر موجود در گياه در دانه جمع مي‌شود.

حدود يك سوم پتاسيم موردنياز گياه قبل از تشكيل گل و بقيه آن قبل از دانه بستن از خاك جذب مي‌كرد و مقدار نسبتاً كمي پتاسيم در دانه متمركز مي‌شود.

عمليات برداشت

الف: زمان برداشت اگر ذرت به‌منظور برداشت دانه كشت شود بايد برداشت زماني صورت گيرد كه گياه از نظر فيزيولوژي و زراعت كاملاً رسيده باشد تعيين زمان برداشت از نظر زراعي –a نوع رقم: در مناطقي كه فصل رويش كوتاه بوده و در سرما و باران هاي زودرس پائيز عمل برداشت را با دشواري روبرو مي‌كند بايد از ارقام زودرس استفاده كرد تا برداشت زودتر انجام شود –b مقدار كود: در زمين‌هايي كه كود شيميايي مخصوصاً كودهاي ازته زياد مصرف شوند رشد رويش گياه افزايش يافته و دانه‌ها ديرتر مي‌رسند لذا برداشتشان ديرتر انجام مي‌گيرد.

۲-جنس خاك: در خاك‌هاي رس يا سنگين به علت ذخيره رطوبت بيشتر دوره رويش گياه طولاني‌تر از خاك‌هاي سبك شن مي‌شوند و لذا برداشتشان ديرتر انجام مي‌گيرد.

-d آبياري: زياد طول دوره رويش گياه را افزوده و رسيدن محصول و برداشت را به تأخير مي‌اندازد.

E- تراكم بوته: هر چه تراكم بوته در واحد سطح بيشتر شود استفاده از نور و غذا براي گياه مشكل‌تر شود و گياهان براي رقابت با يكديگر در جذب نور و غذا رشد رويش بيشتري داشته و در نتيجه رسيدن و برداشت دانه به عقب مي‌افتد.

-F آب‌وهوا هر چه محيط سردتر و روزها آفتابي كمتر باشد رسيدن دانه و برداشت آن ديرتر مي‌شود.

۲-تعيين زمان برداشت از نظر فيزيولوژيكي

از نظر فيزيولوژي دانه‌هاي رسيد حداكثر ماده خشك را دارا هستند و بايستي رطوبت آن‌ها به حدود ۱۵ الي ۲۰ درصد برسد تا از نظر زراعي قابل برداشت باشد براي برداشت دانه رطوبت دانه بايد در حدي باشد كه نه علت خشكي زياد با ماشين‌هاي برداشت خرد شوند و نه آن مقدار مرطوب كه در انبار كپك بزنند.

ب: طرق مختلف برداشت

برداشت ذرت چه براي دانه و چه براي علوفه به دو صورت انجام مي‌شود.

۱-برداشت با دست: در زراعت‌هاي كوچك و كرتي و همچنين در مناطق مرطوب كه بارندگي‌هاي فصل آن كار با ماشين‌هاي برداشت را مشكل‌تر مي‌سازد عمل برداشت با دست و داس‌هاي مخصوص انجام مي‌گيرد.

۲-برداشت ماشين‌هاي مخصوص در زراعت‌هاي بزرگ و مكانيزه مانند استفاده از چاپر و كمباني و غيره

نحوه كشت و كار گياه ذرت دانه‌اي در شهرستان ني‌ريز:

شهرستان ني‌ريز در جنوب شرقي استان فارس قرار گرفته است. ذرت در اين منطقه يك محصول بهاره است و كشت و كار آن در اواخر فصل بهار با مساعد شدن دماي هوا انجام مي‌گيرد.

تاريخ كاشت

طبق اصول كشاورزي بايد با توجه به نوع محصول هواي محيطي انتخاب گردد ولي در اين منطقه عموماً زمان كاشت را عوامل ديگري تعيين مي‌كند كه تا حدودي نيز تاريخ‌هاي مناسبي است.

۱-آماده بودن زميني كه خود جاي توضيح زيادي دارد الف: اغلب كشاورزان و البته نه اكثر آن‌ها با توجه به زماني كه كشاورزي اطراف اقدام به كشت مي‌كنند آن‌ها نيز اقدام مي‌كنند.

ب: پس از برداشت محصول قبلي كه عمدتاً گندم و جو است.

ج: با توجه به دماي هوا كه تعداد اين زارعان انگشت شمار است.

۱-حدود يك سوم از زمين‌هايي كه از سوي زارعان براي كشت ذرت اختصاص مي‌يابد در آن‌ها كشت گندم و يا جو صورت گرفته و به محض برداشت با آتش زدن كاه و كلش باقي مانده در زمين به شخم زدن مبادرت مي‌كنند و چون آبياري كردن زمين باعث عقب افتادن كشت مي‌شود از آبياري آن خودداري مي‌كنند و در نتيجه از مزاياي شخم مرطوب بي‌نصيب مي‌مانند.

نحوه آماده كردن زمين و كاشت:

پس از يك شخم نسبتاً عميق عمليات ديسك زني و لور انجام مي‌شود كه با اصول زراعت هماهنگي دارد اما به دليل آشنايي نداشتن كامل رانندگان تراكتورها با اصول اين كار زمين‌ها به‌طور يكدست صاف نمي‌شوند و وقتي كه دستگاه فاروور ايجاد جوي و پشته مي‌كند. جوي و پشته‌ها نيز درست از كار در نمي‌آيند و در نتيجه بايد به‌وسيله مرزبند ايجاد كرت كرد كه اين كار باعث اتلاف مقدار زيادي آب به‌صورت Run off شود كه اين مشكل اصل‌ترين مشكل در كار آماده كردن زمين در شهرستان است.

بعد از كار دستگاه فاروور بذركار وارد زمين شود و بذر ذرت‌ ها را بر روي رديف كشت مي‌كند و معمولاً در هر هكتار حدود kg30 بذر ذرت كشت مي‌شود كه به خاطر پرتر كشت كردن اين ميزان متوسط بالاتر است.

كود دهي:

زمين‌هاي شهرستان از نظر فسفات به علت استفاده مكرر و نسبتاً زياد در سال‌هاي گذشته از اين ماده غني هستند و احتياج چنداني به مصرف آن نيست از كودهاي ديگري كه قبل از كشت استفاده مي‌شود كودهاي پتاسه است. عمده‌ترين مصرف كود براي ذرت كود اوره است كه ميزان مصرف آن در بين كشاورزان بسيار متفاوت است و شايد به توان گفت كه دليل اين تفاوت كمبود اين كود است كه در نتيجه برخي از كشاورزان كه توانسته‌اند اين كود را دريافت كنند. در بعضي مواقع بيش از يك تن كود اوره به زمين خود داده‌اند و برخي به حدود kg 200 اكتفا كرده‌اند اگر نحوه توزيع كود مناسب بود برخي از كشاورزان دچار ولع در مورد مصرف اين كود نمي‌شوند و بيش از نياز مصرف نمي‌كردند كود اوره به‌صورت سرك و معمولاً در دو دوره آبياري يك دور آن به‌صورت محلول به زمين داده مي‌شود.

آبياري

گياه ذرت ازجمله گياهاني است كه نياز زيادي به آب دارد و اگر آب كافي در موقع مناسب براي آن تأمين نگردد كشت اين گياه جز ضرر و زيان براي زارع ارمغاني ندارد و با توجه به منابع آب شهرستان به اعتقاد نگارنده ذرت قاتل بي‌رحم آب شهرستان است و در آينده با افسوس به اين روزها نگاه خواهيم كرد. معمولاً دوره آبياري در اين منطقه با توجه به آنكه عمه منبع تأمين‌كننده آب چاه‌هاي كشاورزي هستند دوره آبياري مطابق نياز گياه نبوده و با توجه به دور آب كشاورز تعيين مي‌شود كه شايد در يك دور ۷ به ۷ تأمين گردد و در يك دور از ۱۴ روز هم فراتر برود به اعتقاد كارشناسان اداره كشاورزي يكي ديگر از عوامل افت محصول در اين منطقه دوره‌هاي آبياري طولاني است.

داشت

عمليات داشت چنداني صورت نمي‌گيرد و تنها به كنترل علف هرز و اگر دچار آفت شود به كنترل آن آفت منتهي مي‌گردد و عمليات داشت مرسوم نظير سله شكني و غيره انجام مي‌گيرد.

برداشت

در قسمت برداشت تقريباً مشكل وجود ندارد و كشاورزان در موقع مناسب اقدام به برداشت محصول خود مي‌كنند اما مشكل بعد از برداشت به وجود مي‌آيد به دليل آنكه در سطح شهرستان واحد ذرت خشك‌كني وجود ندارد و اغلب كشاورزان با پهن كردن ذرت بر روي زمين اقدام به خشك كردن آن مي‌كنند كه به دليل مصادف شدن با باران هاي پائيز مقداري از محصول برداشت شود. دچار آسيب شود و از ميزان برداشت باز هم كاسته مي‌شود به جا است كه اداره جهاد كشاورزي با اعطاي تسهيلاتي امكان ايجاد يك واحد ذرت خشك كني در سطح شهرستان را به وجود آورد.

براي خريد بذر ذرت ذر انواع مختلف به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

گل شاه پسند گياهي زيبا و جذاب براي نگهداري در فضاهايي است كه در طول روز داراي نور كافي خورشيد هستند. اگر شما در خانه باغچه داريد يا بالكن شما فضايي مناسب براي كاشت گياه دارد، پيشنهاد ما نگهداري و كاشت گل شاه پسند است. در اين مقاله شما را با روش كاشت بذر گل شاه پسند در باغچه و گلدان و شرايط نگهداري از آن آشنا مي‌كنيم.

نحوه كاشت بذر گل شاه پسند در باغچه و گلدان

كاشت بذر شاه پسند در باغچه بايد در اواخر تابستان انجام شود،‌ اما در محيط آپارتمان با تنظيم دماي محيط در هر زماني مي‌توانيد به كاشت و نگهداري از اين گياه اقدام كنيد. مراحل كاشت بذر گل شاه پسند به شرح زير است:

بذر‌ گل شاه پسند را قبل از كاشت به مدت ۲۴ ساعت در آب بخيسانيد تا زودتر جوانه بزنند.

بذر‌ گل شاه پسند خيسانده شده را در سيني نشا و بستر حاوي ماسه و پرليت بكاريد و بر روي بذر‌ گل شاه پسند را با لايه نازكي از ماسه بپوشانيد، البته به نحوي كه خيلي پوشانده نشوند. بذر‌ گل شاه پسند براي جوانه‌زني به نور نياز دارد.

تا زماني كه بذر‌ گل شاه پسند جوانه بزند، بستر كاشت را مرطوب نگه‌داريد. پوشاندن سطح گلدان با يك پلاستيك به حفظ رطوبت هوا كمك كرده و اين عمل نيز به جوانه‌زني بذر‌ گل شاه پسند كمك مي‌كند.

پس‌ازآن كه گياهچه‌هاي جوان، شش برگي شدند، آن‌ها را به گلدان اصلي منتقل كنيد.

جوانه‌زني بذر‌ گل شاه پسند حدود ۶ الي ۱۴ روز طول مي‌كشد.

براي كاشت در گلدان از سايز متوسط استفاده كنيد و چنانچه در باغچه مي‌كاريد، نشاء‌ها را با فاصله ۱۰ سانتي‌متر از يكديگر بكاريد.

مكاني كه براي كاشت بذر‌ گل شاه پسند در نظر گرفته‌ايد بايد كاملاً آفتابي باشد و در تابستان گياه را به‌طور مرتب آبياري كنيد.

گياه‌شناسي گل شاه پسند

گل شاه پسند انواع گوناگوني دارد و در بين اين گونه‌ها، گياه يك‌ساله و چندساله ديده مي‌شود. اين گياه به شكل بوته‌اي رشد كرده و ارتفاع آن بين ۲۰ تا ۵۰ سانتي‌متر متغير است. شاه پسند، داراي گل آذين چتري با گل‌هايي به رنگ‌هاي قرمز نارنجي و يا دو رنگ جدا از هم زرد است. ويژگي بارز اين گياه، تغيير رنگ گل‌ها هم‌زمان با افزايش سن است به‌طوري كه گل‌ها در ابتدا زرد، بعد نارنجي و بعد قرمز رنگ مي‌شوند. گلدهي گياه شاه پسند در مناطق گرمسير، در تمام طول سال و در ساير مناطق، بسته به دما، در تابستان صورت مي‌گيرد.

شرايط محيطي موردنياز نگهداري گل شاه پسند

خاك: بذر‌ گل شاه پسند به خاك با حاصلخيزي متوسط و زهكشي كافي نياز دارد.

نور: شاه پسند بسيار آفتاب دوست است و به نور كامل آفتاب نيازمند است. اگر بذر‌ گل شاه پسند را در گلدان و در داخل منزل نگهداري مي‌كنيد، لازم است آن را در مكاني كه در طي روز حداقل ۵ تا ۶ ساعت از نور مستقيم آفتاب بهره‌مند است، قرار دهيد.

دما: گل شاه پسند گرماي هوا را به‌خوبي تحمل مي‌كند، ولي به سرماي كمتر از ۱۰ درجه سانتي‌گراد حساس است. در فضاي باز اين گل مخصوص فصل بهار و تابستان است ولي در محيط خانه، با تنظيم دماي محيط، مي‌توانيد در فصل پاييز و زمستان نيز اين گياه را نگهداري كنيد.

آبياري: نياز آبي گل شاه پسند متوسط است و در فصل تابستان بايد به‌طور مرتب آبياري شوند. اين گياه رطوبت بيش‌ازحد را تحمل نمي‌كند، بنابراين از غرقابي كردن گياه بپرهيزيد. توجه داشته باشيد، آبياري بيش‌ازاندازه باعث رشد علفي و عدم گلدهي گياه خواهد شد.

آفات و بيماري‌ها: گياه شاه پسند، به بيماري سفيدك پودري و بيماري‌هاي قارچي حساس است و براي پيشگيري از آن بايد از پاشيدن آب روي برگ‌هاي گياه خودداري كنيد. شرايط سرد و مرطوب و عدم وجود نور كافي ازجمله شرايط مساعد براي شيوع اين بيماري‌ها است.

كوددهي: يك بار كوددهي در اول بهار و يك بار اول تابستان كافي است.

اگر از اين گياه را در منزل نگهداري مي‌كنيد، به زودي شاهد رفت‌وآمد پروانه‌ها به سمت اين گل خواهيد بود. هنگام كاشت شاه پسند، حتماً از دستكش استفاده كنيد، چون شيره گياه براي پوست حساسيت‌زاست.