گل و گياه ظرافت

در اين مقاله نحوه كاشت بذر چغندر در گلدان، مراحل كاشت و شرايط نگهداري اين سبزي زمستاني پرخاصيت را توضيح مي‌دهيم. گياه چغندر به‌آساني در گلدان رشد كرده و به دليل شاخ و برگ زيبايي كه دارد، مي‌تواند به‌عنوان يك گياه دوست داشتني مهمان خانه شما باشد و علاوه بر آن شما را از خواص چغندر دست پرورده خودتان بهره‌مند كند.

مراحل كاشت بذر چغندر در گلدان

۱ـ انتخاب گلدان

براي كاشت بذر چغندر در گلدان نياز به گلدان نسبتاً بزرگ است تا گياه، فضاي كافي براي رشد داشته باشد. مناسب‌ترين گلدان، گلدان سفالي بزرگ است. اندازه و عمق گلداني كه چغندر در آن كاشته مي‌شود حداقل بايد ۳۰ سانتيمتر باشد و براي گرفتن نتيجه بهتر پيشنهاد مي‌كنيم از گلدان‌هاي بزرگ‌تر استفاده كنيد.

۲ـ انتخاب بذر چغندر مناسب

بذر چغندر مناسب را از مراكز فروش محصولات كشاورزي تهيه كنيد. چغندر نيز واريته‌هاي مختلفي دارد كه در طعم، رنگ و طول دوره رشد با يكديگر متفاوت هستند. براي كاشت بذر چغندر در گلدان واريته چغندر گرد (round)، بالز بلاد، ايرلي وندر و دترويت دارك رد را انتخاب كنيد. واريته‌هاي بلند و استوانه‌اي به‌ندرت در گلدان رشد مي‌كنند.

۳ـ آماده كردن و كاشت بذر

گلدان را با خاك لومي يا لومي شني مخلوط با كود پوسيده دامي پر كرده و بذر چغندر‌ها را در عمق ۲ تا ۳ سانتيمتري سطح خاك بكاريد و روي آن را با كمپوست و خاك نرم بپوشانيد. اگر گلدان بزرگي را انتخاب كرده‌ايد، فاصله هر بذر چغندر با بذر ديگر بايد ۵ تا ۱۰ سانتيمتر باشد. همچنين از آنجايي كه بذر چغندر روكش ضخيمي دارد كه منجر به طولاني شدن زمان جوانه‌زني بذر چغندر مي‌شود، براي سرعت بخشيدن به اين روند، مي‌توانيد بذر چغندر‌ها را به مدت يك شب در آب ولرم بدون كلر بخيسانيد. با اين كار روكش بذر چغندر‌ها نرم شده و روند جوانه‌زني تسريع مي‌شود.

۴ـ مراقبت‌هاي بعد از كاشت

بعد از كاشت بذر چغندر، آبياري را به‌طور كامل انجام دهيد تا آب اضافي از زهكش كف گلدان خارج شود و خاك رطوبت كافي براي شروع جوانه‌زني را كسب كند. تا زمان سبز شدن گياه و جوانه زدن بستر كاشت را همواره مرطوب و نه خيس و غرقاب حفظ كنيد. گلدان را در محلي با دريافت نور مستقيم خورشيد قرار دهيد. گياه چغندر ۸ هفته بعد از كاشت و هنگامي كه قطر ريشه به ۲/۵ سانتيمتر رسيد آماده برداشت است. همچنين در طول اين زمان و هنگامي كه برگ‌هاي چغندر به اندازه ۱۵ سانتيمتر بلند شدند، مي‌توانيد برگ‌هاي گياه را برداشت و از آن‌ها در تهيه سالاد و پخت غذا استفاده كنيد.

شرايط نگهداري چغندر در گلدان

خاك

بهترين خاك براي پرورش بذر چغندر خاك لومي شني حاصلخيز با پ.هاش خنثي است كه از زهكش مناسب برخوردار باشد. تركيبي از كمپوست با خاك باغچه و خاك پيت ماس به نسبت برابر نيز براي كاشت اين گياه مناسب است.

نكته: رشد چغندر در خاك‌هاي رسي، متراكم و داراي بافت سنگين با مشكل رو‌به‌رو مي‌شود، زيرا اجازه رشد كافي در اين نوع خاك به ريشه چغندر داده نمي‌شود.

آبياري

گياه چغندر به آبياري متوسط و منظم نياز دارد. لازم است بستر كاشت چغندر همواره مرطوب و نه خيس و غرقاب باشد. دقت كنيد آبياري بيش از اندازه باعث آسيب به گياه و پوسيدگي ريشه خواهد شد.

دما

از لحاظ دمايي چغندر محصول فصل خنك است و مقاوم به سرماست، بنابراين در هنگام كاشت آن در منزل به اين نكته توجه داشته باشيد كه دماي اتاق بيش از اندازه گرم نشود. دماي ۱۵ تا ۲۴ درجه سانتي‌گراد براي كاشت چغندر در گلدان مناسب است و دما‌هاي بالاي ۲۵ درجه سانتي‌گراد، رشد و توسعه رنگ ريشه را كاهش مي‌دهد.

نور

چغندر براي رشد بهينه نياز به نور مستقيم خورشيد دارد. بهترين مكان براي نگهداري و كاشت بذر چغندر در گلدان، قرار دادن گياه در بالكن يا پنجره‌هاي آفتاب‌گير جنوبي است. براي اينكه چغندر‌ها به بيشترين رشد خود برسند، لازم است روزانه حداقل ۸ ساعت نور خورشيد دريافت كنند.

كوددهي

براي اين كه ريشه چغندر شما طعم بهتري داشته باشد، بايد هر دو هفته يك بار به گلدان كود با مقدار كم نيتروژن داده شود و اگر چغندر را براي استفاده از برگ‌هاي آن پرورش مي‌دهيد بايد از كود‌هاي متعادل استفاده كنيد. همچنين كمپوست تفاله چاي كه در خانه تهيه شده است، در تأمين مواد مغذي مناسب براي خاك به‌خوبي عمل مي‌كند.

آفات و بيماري‌ها

آفاتي ماند شته‌ها، سوسك‌ها و بسياري از حشرات مي‌توانند چغندر را تحت تأثير قرار دهند. همچنين بيماري سفيدك سطحي چغندر، سفيدك داخلي، لكه گرد برگ، زنگ چغندر و بيماري پوسيدگي ريشه از مهم‌ترين بيماري‌هاي اين گياه است كه براي مبارزه با آن‌ها مي‌توان از انواع قارچ‌كش‌ها استفاده كرد. با اين وجود توصيه مي‌كنيم اگر قصد كاشت چغندر را در منزل داريد تا حد امكان از سموم استفاده نكنيد تا بتوانيد از مزاياي محصولي سالم برخوردار شويد.

براي خريد بذر چغندر به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

هويج يك سبزي ريشه‌دار و يا غده‌اي خوراكي است كه مي‌توان آن را خام يا خردشده يا رنده شده در سالاد خورد و بيشتر در پخت سوپ‌ها و خورش‌ها كاربرد دارد. بتاكاروتن، دوپاري از ويتامين آ در هويج به‌ فراواني يافت مي‌شود و رنگ نارنجي خاص اين سبزي نيز به همين خاطر است. به‌علاوه هويج منبعي غني از فيبر خوراكي، آنتي‌اكسيدان‌ها و مواد معدني به شمار مي‌رود. هويج فرنگي گياه علفي گياهي و دوساله و محصول فصل سرد و گياهي روزكوتاه و داراي توليدمثل جنسي و خودگشن و از نظر جوانه‌زني، برون جوانه‌زني دارد. ريشه عمودي و ضخيم و ريشه اصلي عميق و ريشه‌هاي فرعي اندك است. ريشه داراي رنگ‌هاي مختلف است. تشكيل برگ روزت در سال اول و داراي برگ‌ها متناوب و دندانه‌دندانه است. ساقه بي كرك و ارتفاع ساقه ۶۰ تا ۹۰ سانتي‌متر و ساقه در سال اول كوتاه و در سال دوم طويل مي‌شود. گل‌ها هرمافروديت و گل‌ها سفيدرنگ و ريز و داراي ۵ گلبرگ و ۵ پرچم و مادگي ۲ برچه و گل‌آذين چتري كه از داخل غلافي از رأس ساقه خارج مي‌شود.

از لحاظ خواص هويج، اين گياه علاوه بر اينكه خوشمزه و دلچسب است براي سالاد و آبميوه و سوپ نيز هميشه به كار مي آيد و براي سلامتي كلي بدن و پوست و چشم و دستگاه گوارش و دندان ها كاربرد دارد.

كاشت

هويج در انواع خاك‌ها رشد مي‌كند و بهتر است خاك داراي زهكشي خوبي باشد. خاك كاشت براي بذر هويج نبايد سنگ يا كلوخ داشته باشد، نبود سنگ و كلوخ و خاك غني و داراي مواد عالي باعث ايجاد ريشه‌هايي صاف و خوش‌فرم مي‌شود. ميزان فشردگي خاك بر رشد و طول ريشه (هويج) مؤثر است. فشردگي خيلي كم يا خيلي زياد براي رشد ريشه مضر است. در خاك‌هاي بسيار فشرده ريشه به‌صورت مخروطي و كوتاه و در خاك‌هاي نرم، نازك و بلند مي‌شود. آبياري و رطوبت بسيار مهم است، آبياري زياد باعث كمرنگ شدن هويج و آبياري كم باعث بدطعم شدن و تلخ و تند شدن هويج مي‌شود. هويج را دو نوبت در سال اوايل بهار و اوايل پاييز مي‌توان كاشت، هويج را معمولاً به‌صورت خطي يا رديفي كشت مي‌كنند و فاصله بين رديف‌ها را معمولاً كمتر از نيم متر و حدوداً ۴۰ سانتي‌متر در نظر مي‌گيرند. فواصل بين هر بوته هويج را نيز ۵ سانتي‌متر در نظر مي‌گيرند.

البته براي كاشت هويج در گلدان و باغچه بهتر است بذرها را بعد از خيس كردن يك‌روزه در آب به‌صورت دست­پاش بر روي سطح چاك بريزيد و بر روي آن حداكثر دو برابر طول بذر هويج خاك نرم بريزيد. اگر در باغچه اقدام به كاشت هويج مي‌كنيد قبل از كاشت خاك را به ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ سانتي‌متر زيرورو كنيد تا نرم و يكدست شود. براي منظم شدن فضاي كاشت و فشرده نشدن بوته‌هاي هويج مي‌توانيد بذر هويج فرنگي را با سه برابر خاك نرم مخلوط كنيد و سپس آن را دست­پاش كنيد (بر روي خاك بپاشيد).

برداشت

برداشت بعد از گذشت ۶۰ تا ۸۵ روز از كاشت بذر و زماني صورت مي‌گيرد كه برگ‌ها از سبز به زرد تغيير يافته باشد. قطر ريشه هويج‌ها بايد به ۳٫۵-۲٫۵ سانتيمتر رسيده باشند. براي برداشت بايد بستر را با آب بخيسانيد. خاك‌هاي اطراف ريشه را هنگام برداشت كنار بزنيد. اگر هويج با شاخ و برگ برداشت شود، دسته‌اي گفته مي‌شود. اگر هويج بدون شاخ و برگ برداشت شود، كپه‌اي مي‌گويند. سر شاخه زني در مزرعه و سر برگ‌ها جدا شده و ۲٫۵ تا ۵ سانتيمتر از ساقه باقي مي‌ماند و ساقه قبل از بسته‌بندي بريده مي‌شود. هويج را در سطح وسيع با ماشين برداشت چغندرقند برداشت مي‌كنند.

نگه‌داري پس از برداشت

قبل از نگهداري در انبار، انبار را با محلول ۲ درصدي سولفات مس تميز مي‌كنند. با شستشوي هويج‌ها و سپس قرار دادن در كيسه‌هاي پلاستيكي، هويج را در انبار در دماي صفر درجه سانتي‌گراد و رطوبت نسبي% ۱۰۰- ۹۵ به مدت ۴ تا ۶ ماه مي‌توان نگهداري كرد. هويج را دور از سيب، سيب‌زميني، گلابي و ساير ميوه‌هايي كه اتيلن توليد مي‌كنند، دور نگهداريد. ماندن هويج براي مدت طولاني در انبار سبب كم شدن قند آن مي‌شود. اگر هدف بذر گيري باشد، ريشه‌هاي خوب را جدا كرده و در بهار سال بعد اين ريشه‌ها كشت شده و در مرداد و شهريور بذر برداشت مي‌شود.

براي خريد بذر هويج در انواع مختلف به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۸۳۳

در حدود چهار قرن قبل از ميلاد به خواص درماني چغندر آَشنا بوده و از آن استفاده مي‌كرده‌اند. چغندر به‌طور بومي در ناحيه مديترانه و شرق اروپا وجود داشته است و در حال حاضر در بيشتر نقاط دنيا كشت مي‌شود. چُغُندَر (چگندر، چندر) گياهي از خانوادۀ اسفناجيان با ريشه غده‌اي و قندي و برگ‌هاي درشت و پهن كه مواد غذايي در ريشه‌ي ستبرش اندوخته مي‌شود. چغندر دو نوع است. يك نوع آن چغندر معمولي است به رنگ بنفش تيره و يا قرمز و نوع ديگر آن چغندرقند است به رنگ زرد روشن كه به مقدار بسيار زياد در نقاط مختلف دنيا براي استفاده از شكر آن كشت مي‌شود. چغندر گياهي يك‌ساله تا چندساله است. در سال اول برگ‌هاي روزت با دم برگ نسبتاً طولاني توليد مي‌كند و در سال دوم به فاز زايشي مي‌رود. اغلب گياهان اين خانواده هالوفيتوپساموفيت هستند و داراي اهميت اكولوژيكي و اقتصادي مي‌باشند. خانواده Chenopodiaceae عمدتاً علفي و يك‌ساله‌اند ولي در ميان آن‌ها انواع چندساله، درختچه‌اي و بندرت درختي هم مشاهده مي‌شود. ساكارز در برگ‌هاي بزرگ چغندر در هنگام روز ساخته مي‌شود و شب به ريشه مي‌رود در آنجا ذخيره مي‌گردد و طبقه‌هاي ريشه كلفت مي‌گردد. رنگ ريشه‌هاي چغندر ممكن است زرد يا سفيد يا سرخ تيره باشد. چغندر در سال اول توليد ريشه متورم و ضخيم و مغزدار مي‌كند كه پر از مواد غذايي است و در سال دوم توليد ساقه سفت گل دهنده و بذر مي‌نمايد. گرده‌افشاني با باد و يا حشرات انجام مي‌گيرد.

چغندر لبويي را به خاطر ريشه‌هاي شيرين آن مي‌كارند و به‌عنوان پيش‌غذا و در سالاد و برخي از غذاها استفاده مي‌شود، چغندر لبويي گياهي دوساله بوده، در سال اول كاشت، چغندر توليد ريشه مي‌كند و در همان سال قابل‌برداشت است و در سال دوم توليد گل و بذر مي‌كند و مواد قندي به ساقه‌هاي آن مي‌رود و در نتيجه برگ‌هاي شيرين‌تري به وجود مي‌آورد. چغندر لبويي در هر آب و هوايي رشد مي‌كند ولي هواي خنك را ترجيح مي‌دهد و بهترين رشد را دارد. چغندر لبويي روزبلند بوده به اين معنا كه طول روز نبايد كمتر از ۱۰ ساعت باشد تا محصول مرغوب‌تري را توليد كند. لبو همان چغندر پخته‌ است. در زبان آشور و بابل چغندر را لپتو مي‌خوانده‌اند و در آرامي لپتا و ليپتا مي‌ناميده‌اند و بعيد نيست كه اصل لبوي فارسي همين باشد.

كاشت بذر چغندر در گلدان

چغندر به‌سادگي در گلدان رشد مي‌كند و علاوه بر ريشه خوراكي آن به خاطر برگ‌هاي زيبايش گلدان جذابي را به وجود مي‌آورد. قطر ريشه چغندر حدوداً از ۳ تا ۷ سانتي‌متر بوده و طول برگ‌هاي آن گاهي به ۳۰ سانتي‌متر نيز مي‌رسد. انشعابات اطراف ريشه متورم گاهي به ۹۰ سانتي‌متر نيز توسعه پيدا مي‌كنند. مكان نگه‌داري چغندر بايد نورگير و داراي آفتاب مستقيم باشد. خاك گلدان و محل كشت نبايد خيلي سنگين (فشرده) يا خيلي سبك باشد، چغندر در اين خاك‌ها بدفرم مي‌شود. چغندر تحمل خشكي را دارد ولي بهتر است هميشه سطح خاك مرطوب باشد و آبياري بعد از خشك شدن كامل خاك انجام شود. بهتر است قبل از كاشت بذر چغندرها را به مدت ۱۲ تا ۲۴ ساعت در آب خيس كنيد، چغندر را معمولاً از اوايل بهار تا اواسط پاييز مي‌كارند ولي بهترين زمان براي كاشت بهاره، دو هفته قبل از آخرين سرما و براي كاشت پاييزه يك ماه قبل از شروع سرما است.

بهتر است گلدان بزرگي را براي كاشت انتخاب كنيد تا فضاي كافي براي رشد ريشه باشد. گلدان را با خاك نيمه سبك و نسبتاً غني پر كنيد. تركيب خاك باغچه و خاك‌برگ يا كود دامي پوسيده مناسب است. مي‌توانيد از خاك‌هاي آماده همانند كمپوست نيز استفاده كنيد. استفاده از خاك‌هاي آماده محصول ايده آل را تضمين مي‌كند. بذرها را در عمق ۳ تا حداكثر ۴ سانتي‌متر قرار دهيد و بر روي آن خاك نرم بريزيد و گلدان را آبياري كنيد. طوري آبياري نكنيد كه بذرها جابجا شود. چغندر را معمولاً به خاطر ريشه آن مي‌كارند به همين دليل فاصله بين بذرها بايد ۱۵ تا ۳۰ سانتي‌متر باشد تا ريشه‌هاي خوش‌فرم و ايده آلي داشته باشيم. اگر چغندر را به خاطر مصرف برگ‌هاي آن مي‌كاريد مي‌توانيد فاصله بذرها را ۱۰ سانتي‌متر يا كمي كمتر در نظر بگيريد. بذر چغندر بعد از گذشت ۳ تا ۵ روز جوانه مي‌زند. دماي ايده آل براي كاشت چغندر لبويي ۱۶ تا ۱۸ درجه است. بعد از گذشت ۵۰ تا ۶۰ روز از كاشت بذر چغندر لبويي قرمز تيره، آماده برداشت است. برگ‌ها را هنگامي‌كه به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتي‌متر مي‌رسند و ريشه‌ها را در قطر ۳ تا ۵ سانتي‌متر برداشت مي‌كنند. (ريشه‌ها بعد از گذشت ۳ تا ۴ ماه آماده برداشت هستند)

كاشت بذر چغندر در باغچه

چغندر لبويي را در مناطق سرد و معتدل اوايل اسفند و در مناطق گرم اواخر تابستان و شهرهاي گرمسيري كه زمستان‌هاي گرمي دارند در اواخر پاييز اقدام به كاشت چغندر مي‌كنند. مرحله اول آماده‌سازي زمين كاشت است. ابتدا مقداري كود دامي پوسيده بر بستر كشت ريخته و خاك را زيرورو كنيد تا نرم و يكنواخت شود. خاك چغندر لبويي بايد داراي زهكشي خوبي باشد. خاك‌هاي سنگين باعث بدفرم شدن ريشه مي‌شود. اگر هنگام كاشت چغندر لبويي در اوايل بار با شرايط خاصي روبرو شويم و سرما براي مدت طولاني ادامه داشته باشد ممكن است به گل (بذر) برود. قبل از كاشت بهتر است بذرها به مدت ۱۲ تا ۲۴ ساعت در آب خيس بخورد. بذرها را در عمق ۳ تا ۴ سانتي‌متري بكاريد و بر روي آن خاك نرم بريزيد تا قبل از جوانه‌زني نبايد اجازه دهيد خاك كاملاً خشك شود. آبياري‌هاي اوليه بايد به‌آرامي صورت پذيرد تا بذرها جابجا نشود. جوانه‌زني معمولاً در شرايط مناسب و طي ۳ تا ۵ روز اتفاق مي‌افتد. چغندر را معمولاً به دو صورت دست پاش و رديفي مي‌كارند.

روش دست پاش

در روش دست پاش بذرها را به‌طور يكنواخت بر روي سطح خاك ريخته و بر روي آن خاك نرم مي‌ريزيم يا با شن كش سطح خاك را زيرورو مي‌كنيم تا بذرها زير خاك برود. بعد از رشد چغندرها و هنگامي‌كه طول جوانه‌ها به ۷ سانتي‌متر رسيد اقدام به تنك كردن (حذف بوته‌هاي اضافه و كاهش تراكم چغندر) مي‌كنيم. به اين صورت كه تربچه‌ها را با فاصله ۸ تا ۱۰ سانتي‌متر در نظر مي‌گيريم و گياهاني كه در بين آن‌ها روييده‌اند را حذف مي‌كنيم.

روش كاشت رديفي

در اين روش فاصله رديف‌ها را ۳۰ تا ۴۵ سانتي‌متر و فاصله بين بوته‌ها را ۸ تا ۱۰ سانتي‌متر در نظر مي‌گيريم. همانند روش قبل بذر چغندر ر ا در عمق ۳ تا ۴ سانتي‌متر مي‌كاريم. آبياري چغندر بايد به گونه‌اي باشد كه سطح خاك خشك نشود و غرق آبي هم نباشد. زمين كاشت چغندر لبويي بايد عاري از هر گونه علف هرز باشد. برداشت چغندر لبويي هنگامي فرا مي‌رسد كه قطر آن بين ۳ تا ۵ سانتي‌متر باشد، البته تا قطر ۷ سانتي‌متر نيز قابل‌قبول است ولي بيشتر از اين باعث سخت شدن و خشبي شدن شده و از كيفيت آن مي‌كاهد و به پوكي ريشه‌ها مي‌انجامد.

خواص چغندر

۱-چغندر خوب آن است كه زياد در خاك نمانده باشد زيرا چغندري كه زياد رسيده باشد سفت مي‌شود.

۲-طبع چغندر گرم و تر است.

۳-رنگ ارغوانى چغندر به دليل وجود تركيبى به نام بتاسيانين است كه خاصيت ضد سرطانى داشته و از بروز سرطان‌ها به‌خصوص سرطان كولون جلوگيرى مي‌كند.

۴-فيبر زياد موجود در آن، موجب كاهش سطح كلسترول خون و كاهش خطر بروز سكته‌هاي قلبي در بيماران قلبي است.

۵-مصرف لبو از بروز جذام جلوگيري مي‌كند.

۶-پخته اين گياه، رعشه را معالجه مي‌كند و بسيار آرامش‌بخش است.

۷-لبو براي مغز و اعصاب مفيد است

۸-آب لبوي خام براي التهاب مثانه، رفع يبوست مفيد است و علاوه بر آن اين گياه داراي ويتامين‌هايي است كه اشتهاآور است.

۹-مصرف لبو لكه‌هاي سفيدي كه در پوست بدن پديد آمده و موجب مرض پيسي مي‌شود را از بين مي‌برد.

۱۰٫ چغندر لبويي براي درد مفاصل و نقرس مفيد است

۱۱٫ شيره چغندر سيستم گردش خون را بهبود مي‌بخشد و سيستم ايمني بدن را ارتقاء مي‌دهد

۱۲٫ توليد گلبول‌هاي قرمز خون

۱۳٫ قرار دادن دست و پاي ترك‌خورده در آب گرم شده برگ چغندر، موجب برطرف شدن عارضه مي‌شود

۱۴٫ ضماد برگ چغندر با عسل جهت رفع طاسي و زگيل مؤثر است و چنانچه با حنا مصرف شود براي روياندن مجدد مو و نكويي آن تأثير به سزايي خواهد داشت.

۱۵٫ كمك به حفظ سلامت سلول‌ها

۱۶٫ كمك به حفظ سلامت كل بدن

۱۷٫ شستشوي سر با جوشانده برگ چغندر، شوره و چربي مو را از بين مي‌برد و ضد شپش است.

۱۸٫ كمك به جذب بهتر بسياري از مواد مغذي

۱۹٫ كمك به درمان يبوست دائمي

۲۰٫ شستشوي معده

۲۱٫ چغندر لبويي حاوي مقدار زيادي عناصر معمولي و كمياب همچون پتاسيم، گوگرد، يد، آهن و مس است

۲۲٫ مقوي براي كودكان و خانم‌هاي ضعيف

۲۳٫ چغندر قرمز يا لبو به دليل داشتن فيبر فراوان كه خاصيت كاهش چربي خون را دارد و همچنين اسيد فوليك، بهتر است در سبد غذايي بيماران قلبي و زنان باردار قرار بگيرد.

۲۴٫ درمان‌كننده التهاب مجاري ادرار است.

۲۵٫ براي درمان التهاب مثانه و بواسير مفيد است

۲۶٫ خوردن چغندر پخته، براي رعشه مفيد است خصوصاً اگر برگ آن سرخ‌رنگ باشد.

۲۷٫ چغندر مخلوط با آب هويج دفع‌كننده سنگ كيسه صفراست.

۲۸٫ برگ چغندر خام ورم طحال را بهبود مي‌بخشد

۲۹٫ آب چغندر بهترين نوشابه و تقويت‌كننده بدن و دافع سموم بدن است (براي تهيه شربت چغندر، با آبميوه گيري آب سه تا چهار عدد چغندر خام را بگيريد و آن را با يك ليوان آب‌معدني مخلوط كنيد).

۳۰٫ لبو همچنين نقش بسزايي در درمان و پيشگيري از كبد چرب و كاهش چربي خون دارد.

۳۱٫ خواص آنتي اكسيداني لبو براي پيشگيري از سرماخوردگي و تقويت سيستم ايمني مفيد است و همچنين در پيشگيري از آلزايمر و پاركينسون نقش دارد.

براي خريد بذر چغندر به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat.shop

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۸۳۳

سبزي جعفري به حالت خودرو و نيمه خودرو و در نواحي مختلف يافت مي‌شود. در اكثر نقاط كشور پرورش داده مي‌شود. گياهي دوساله به ارتفاع ۳/۰ تا يك متر و داراي ريشه راست دوكي‌شكل يا متورم (برحسب نژادهاي مختلف) و به رنگ مايل به زرد است. به حالت وحشي مي‌رويد و در بعضي نواحي پرورش داده مي‌شود. برگ‌هاي جعفري، شفاف به رنگ سبز تيره، داراي بريدگي‌هاي لوزي يا مثلث شكل با تقسيمات فرعي است. برگ‌هاي قسمت فوقاني ساقه آن، منقسم به قطعات باريك و نوار مانند با ظاهري متفاوت از برگ‌هاي تحتاني است گل‌هايي كوچك مايل به سبز و مجتمع به‌صورت چتر مركب دارد. در قاعده اشعه چترهاي اصلي و فرعي آن، زائده‌هاي باريك و غير منقسم ديده مي‌شود.

ميوه آن كوچك و به درازاي ۲ ميلي‌متر به قطر يك ميلي‌متر يا كمي بيشتر به رنگ سبز و داراي بو و طعم بسيار معطر است. ريشه جعفري معمولي نازك ولي محكم است كه در تغذيه از آن استفاده نمي‌شود. عمق ريشه زياد است (گاهي تا عمق ۱۶۰ سانتي‌متر) از آنجائي كه جعفري داراي ريشه‌هاي فرعي كمي است به همين دليل براي به سازي خاك مناسب نيست و بنابراين در تناوب زراعي جايي ندارد.

نيازها

جعفري در مقابل خشكي حساس ولي در مقابل سرما بسيار مقاوم است. كشت اين گياه در هر نوع آب و هوايي امكان‌پذير است ولي در آب‌وهواي خنك بهترين نتيجه را مي‌دهد. جعفري يك گياه سايه دوست است. زمين مورد كشت بايد نرم مرطوب و داراي مواد غذايي كافي باشد. زمين‌هاي نيمه سنگين با هوموس، لومي و شن لومي بهترين زمين‌هاي كشت اين گياه مي‌باشند. در خاك‌هاي عميق و قوي به علت وفور مواد غذايي خوب رشد مي‌كند. نظر به اينكه معمولاً از برگ اين گياه استفاده مي‌شود، بنابراين احتياج آن به كودهاي از ته بيشتر است،PH مناسب خاك براي اين گياه ۶ تا ۷ است.

آماده‌سازي خاك

زمين مورد كشت بايد نرم، مرطوب و داراي مواد غذايي كافي باشد. كود دامي نپوسيده براي رشد و نمو گياه مناسب نيست و باعث اختلال رشد در گياه مي‌شود. ميزان كودهاي شيميايي با توجه به نوع و مواد غذايي موجود در زمين حدود ۹۰ تا ۱۰۰ كيلوگرم ازت (در دو مرحله)، ۸۰ كيلوگرم p2o5 و ۱۶۰ تا ۱۳۰ كيلوگرم K2O در هكتار است. اگر بخواهند عمل برداشت را در چند مرحله اجرا كنند، بهتر است پس از هر بار برداشت مقداري كود ازت به زمين بدهند (۲۵ تا ۳۰ كيلوگرم در هكتار).

زمان كاشت

زمان كاشت بذر جعفري در سبزي‌كاري‌هاي بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهي نيز در پائيز است. جعفري را در رديف‌هايي به فاصله ۱۵ تا ۲۰ سانتي‌متر روي رديف مي‌كارند. فاصله بين رديف‌ها در كشت‌هاي مكانيزه ۲۵ سانتي‌متر است.

كاشت جعفري

بذر جعفري به‌كندي جوانه مي‌زند و جوانه زدن آن حدود ۲۰ تا ۲۵ روز طول مي‌كشد. البته اين مدت بر اساس شرايط محيطي ممكن است كمتر يا بيشتر شود. در خارج از ايران ابتدا خزانه مي‌گيرند و سپس بوته‌ها را نشا مي‌كنند. در ايران بذر را مستقيماً مي‌كارند و در بعضي مناطق چندساعتي (حدود ۲۴ ساعت) بذر را مي‌خيسانند. البته خيساندن بذر باعث سرعت بخشيدن به جوانه زدن بذر مي‌شود. عمق كاشت در مورد اين سبزي حدود ۶ تا ۸ ميلي‌متر است. كاشت جعفري بهروش‌هاي مختلف صورت مي‌گيرد. اگر به روش خطي كاشته شود، بهتر است فاصله خطوط بين ۲۵ تا ۳۵ سانتي‌متر باشد و فاصله دو بوته روي خط كشت ۱۰ تا ۱۵ سانتي‌متر در نظر گرفته شود. در بعضي مناطق جعفري را به‌صورت دست پاش در كرت‌هاي كوچك مي‌كارند و بالاخره در محل‌هايي كه خاك سنگين است و يا مسئله شوري خاك مطرح است، مانند خوزستان، توصيه مي‌شود اين گياه به‌صورت نشتي كاشت شود. ميزان مصرف بذر براي روش دست پاش بين ۱۵ تا ۲۰ كيلوگرم در هكتار و براي كشت‌هاي خطي و نشتي ۱۰ تا ۱۵ كيلوگرم در هكتار است.

كنترل علف‌هاي هرز در مزرعه جعفري خيلي اهميت دارد. چون بوته‌ها به علت كوچك بودن قدرت رقابت با علف‌هاي هرز را ندارند. استفاده از كولتيواتورهاي دستي براي كنترل علف‌هاي هرز و يا تركيبي از انواع كولتيواتور و علف‌كش‌ها توصيه مي‌گردد. زمان كشت جعفري در مناطق جنوبي كشور از اوايل پاييز شروع مي‌شود كه ممكن است تا اواسط پاييز ادامه پيدا كند. نظر به اينكه بذر جعفري دير جوانه مي‌زند در كاشت آن بايد عجله كرد تا برداشت آن با ساير سبزي جات هم‌زمان شود. در مناطق سردسيري كاشت آن بعد از رفع خطر يخبندان و از اوايل بهار شروع شده و تا اواخر بهار ادامه مي‌يابد. ممكن است بوته‌ها احتياج به تنك كردن داشته باشند كه در اين صورت اين كار در ۲ يا ۳ مرحله انجام مي‌شود و نهايتاً حدود ۱۵ سانتي‌متر فاصله بين دو بوته در نظر گرفته مي‌شود.

مبارزه با آفات

سم‌پاشي قبل از كشت با دورينول (Deurinol) هكتاري ۴ تا ۵/۶ ليتر با تنوران (Tenoran) هكتاري ۸ كيلوگرم و بعد از كشت با آفالون (Afalon) هكتاري ۵/۱ كيلوگرم با پوتابلان (Potablan) هكتاري ۸ كيلوگرم در ۴۰۰ تا ۶۰۰ ليتر آب و ۲ تا ۳ بار ديسك و چنگك زدن ماشيني ضروري است.

برداشت

ميوه‌هاي جعفري را از اول مرداد تا شهريورماه، ريشه‌ها در آبان ماه و برگ‌ها را از اواسط خرداد تا اواسط آبان محصول برداري مي‌نمايند. چين اول برگ جعفري را از اواسط تا اواخر خرداد با علف چين يا كمباين سبزي چين برداشت مي‌كنند برگ‌هاي جعفري را معمولاً برحسب نوع بذر كشت شده و دفعات بذرپاشي، شرايط آب و هوايي و آبياري تا مهرماه با فواصل حدود ۴ هفته‌اي، ۳ تا ۴ بار برداشت مي‌كنند.

ريشه جعفري را از اواخر مهر تا اوايل آبان ماه با چغندر كن يا كمپاين مخصوص چغندر و سيب‌زميني برداشت مي‌نمايند. ميوه‌هاي جعفري هم در شهريورماه آماده استفاده مي‌شوند. از هر هكتار زمين ۲/۱ تن ميوه (دانه) پاك شده و ۳۰ تن گياه تازه به دست مي‌آيد.

برگ‌هاي برداشت‌شده را در دستگاه‌هاي خشك‌كن در حرارتي معادل ۴۰ درجه سانتي‌گراد خشك كرده و در ماشين برگ چين يا در دستگاه‌هاي برش در اندازه‌هاي ۲ ميلي‌متر مي‌برند. ريشه‌هاي را كه با دست يا به‌وسيله شخم‌زن برداشت شده شستشو داده و آن‌ها را به‌وسيله ماشين‌هاي مخصوص به قطعات كوچك تقسيم مي‌كنند و در دستگاه‌هاي خشك‌كن در حرارت ۶۰ تا ۸۰ درجه سانتي‌گراد خشك و سپس پرداخت مي‌نمايند. ميوه‌ها را نيز در دستگاه‌هاي بذرپاكن در شرايط استاندارد پرداخت و بوجاري مي‌نمايند.

نكات تغذيه‌اي

جعفري يك منبع بسيار خوب ويتامين A، ويتامين C و ويتامين K است. به‌علاوه جعفري منبع غذايي خوبي از آهن و اسيدفوليك است.

منظور از منبع بسيار خوب، يعني ۲۰ درصد يا بيشتر نياز روزانه فرد به آن ماده مغذي را برآورده مي‌كند. منبع خوب، يعني ۱۰ تا ۲۰ درصد نياز را برآورده مي‌كند.

خواص جعفري

۱) تزئين كننده غذا

تنها يك شاخه كوچك جعفري مي‌تواند بشقاب غذاي شما را به طرز زيبايي تزئين نمايد.

۲) ارتقادهنده سلامتي

جعفري شامل دو جزء خيلي مهم در تركيب خود است كه موجب شده اين سبزي نقشي بي‌همتا در سلامت انسان داشته باشد: روغن‌هاي فرار و فلاوونوئيدها.

۱- روغن‌هاي فرار

اولين جزء مهم موجود در جعفري، روغن‌هاي فرار مي‌باشند. اين روغن‌ها به نام روغن‌هاي ضروري يا اسانس‌هاي گياهي نيز خوانده مي‌شوند. از تركيبات مهم اين گروه مي‌توان به ميريستيسين (myristicin)، ليمونن (limonene)، آلفا توژن (alpha-thujene) و اِاوجنول (eugenol) اشاره كرد. با تغليظ اين مواد عصاره‌اي حاصل مي‌شود كه داراي خواص درماني فوق العاده است. در مطالعات انساني مشخص شده است كه روغن‌هاي فرار موجود در جعفري مخصوصاً ميريستيسين، از شكل‌گيري و تشكيل تومورها (مخصوصاً تومورهاي ريه) جلوگيري مي‌كنند. در تحقيقات ديگري مشخص شده است كه فعاليت آنزيم گلوتاتيون S ترانسفراز را كه مسئول پيشگيري از تخريب سلولي است، تحريك مي‌كند. از ديگر فعاليت اين روغن‌ها اين است كه به خنثي كردن انواع مواد سرطان‌زا مانند بنزوپيرن هاي موجود در دود سيگار و دود ناشي از زغال چوب كمك مي‌كند.

۲- فلاوونوئيدها:

دومين جزء مهم آن، فلاوونوئيدها مي‌باشند. از تركيبات مهم اين گروه كه در جعفري يافت مي‌شود، مي‌توان آپيئين (apiin)، آپيجنين (apigenin)، كريسواِريول (crisoeriol) و لوتئولين (luteolin) را نام برد.

۳) جعفري؛ آنتي‌اكسيداني قوي

* فلاوونوئيدهاي موجود در جعفري مخصوصاً لوتئولين (luteolin) از تخريب سلولي ناشي از راديكال‌هاي آزاد اكسيژن جلوگيري مي‌كنند. ازاين‌رو در مطالعات انساني از عصاره غليظ جعفري به‌عنوان يك ماده غذايي كه ظرفيت آنتي‌اكسيدان بدن را بالا مي‌برد، استفاده مي‌شود.

* جعفري علاوه بر روغن‌هاي فرار و فلاوونوئيدها، منبع بسيار خوب ويتامين C و ويتامين A است كه براي پيشگيري از ابتلا به خيلي از بيماري‌ها حياتي هستند. ويتامين C داراي عملكردهاي متفاوتي در بدن است. اين ويتامين يك آنتي‌اكسيدان مهم است. در فقدان اين ويتامين، راديكال‌هاي آزاد موجب بروز بيماري‌هاي مختلفي مانند گرفتگي عروق، سرطان روده، ديابت و آسم مي‌شوند. بنابراين متوجه مي‌شويم چرا افرادي كه مقدار زيادي از غذاهاي حاوي ويتامين C را مصرف مي‌كنند، كمتر دچار اين بيماري‌ها مي‌شوند. ويتامين C داراي اثر ضدالتهابي نيز است. بنابراين براي بهبود بيماري‌هايي مثل التهاب مفاصل و استخوان‌ها مفيد است. جعفري حاوي غلظت بالايي از كاروتنوئيدهاي پيش ساز ويتامين A، مخصوصاً بتا كاروتن است. بتا كاروتن، يكي ديگر از آنتي‌اكسيدان‌هاي مهم است. رژيم‌هاي غني از بتا كاروتن نيز از پيشرفت بيماري‌هاي تصلب شرائين، ديابت، سرطان روده، آسم و التهاب مفاصل و استخوان‌ها جلوگيري مي‌كنند. بتا كاروتن در بدن به ويتامين A تبديل مي‌شود كه يك ماده خيلي مهم براي تقويت سيستم ايمني است و به آن ويتامين «ضد عفونت» نيز مي‌گويند.

۴) جعفري براي قلب سالم

جعفري يك منبع خوب اسيد فوليك، يكي از مهم‌ترين ويتامين‌هاي گروه B، است. اين ويتامين نقش‌هاي متعددي را در بدن به عهده دارد. يكي از حياتي‌ترين نقش‌هاي آن در ارتباط با سلامت قلب و عروق است. به‌اين‌ترتيب كه براي تبديل هموسيستئين به مولكول‌هاي بي‌خطر ضروري است. اگر مقدار هموسيستئين در بدن بالا رود، به سلامت رگ‌ها آسيب مي‌رساند. استفاده از مواد غذايي غني از اسيد فوليك مانند جعفري هم براي افراد مبتلا به بيماري‌هاي قلبي و ديابت و هم براي افرادي كه مي‌خواهند از اين بيماري‌ها پيشگيري كنند، بسيار خوب است. در ضمن اسيد فوليك، ماده مغذي مهمي براي تقسيم به‌موقع و مناسب سلول‌هاست. ازاين‌رو براي پيشگيري از سرطان‌ها مخصوصاً سرطان روده و سرطان دهانه رحم در زنان بسيار مفيد است.

۵) حفاظت در برابر آرتريت روماتوئيد

عليرغم اينكه در يك مطالعه نشان داده شد كه دوز بالاي مكمل ويتامين C موجب بدتر شدن استئوآرتريت (يك نوع بيماري تحليل برنده مفاصل كه با افزايش سن اتفاق مي‌افتد) مي‌شود، در مطالعه‌اي ديگر در همين زمينه نشان داده شد كه غذاهاي غني از ويتامين C مانند جعفري و نه مكمل آن، موجب حفاظت افراد در برابر التهابات پلي آرتريت (نوعي از آرتريت كه در آن، دو يا بيش از دو مفصل درگير مي‌شوند) مي‌گردند.

۶) جعفري؛ از بين برنده بوي بد دهان

اگر بعد از خوردن بعضي مواد غذايي مانند سير يا پياز، متوجه بوي بد دهانتان شديد، جويدن مقداري جعفري تازه، به خوشبو شدن دهانتان كمك فوق‌العاده‌اي خواهد كرد. روش ديگري كه بدين منظور مي‌توانيد به كار بريد، جوشاندن آرام يك مشت برگ جعفري به همراه چند عدد ميخك در يك ليوان آب است.

۷) درمان كم‌خوني

ازآنجايي‌كه جعفري هم آهن و هم ويتامين C فراواني دارد، مي‌تواند به درمان كم‌خوني ناشي از فقر آهن كمك زيادي نمايد، زيرا ويتامين C، موجب افزايش جذب آهن نيز مي‌شود.

جعفري و اگزالات­ ها

جعفري داراي اگزالات است. زماني كه مقدار اگزالات­ ها در بدن بالا برود، مشكلاتي را براي بدن ايجاد مي‌كنند. به همين دليل ممكن است افراد مبتلا به بيماري‌هاي كليوي و كيسه صفرا، از خوردن اين سبزي خودداري كنند. در مطالعات آزمايشگاهي ديده شده است كه اگزالات مي‌تواند با جذب كلسيم در بدن تداخل نمايد. بااين‌حال در خيلي از تحقيقات مشابه ديگر ديده شده كه توانايي مواد غذايي داراي اگزالات براي كاهش جذب كلسيم، بسيار كم است و به‌طورقطع آن مقدار كلسيمي كه از طريق اين مواد غذايي به بدن ما مي‌رسد، بسيار بيشتر از تأثير منفي اگزالات­ها بر روي جذب آن است. اگر شما دستگاه گوارشي سالمي داريد و شرايط شما به‌گونه‌اي است كه مي‌توانيد به‌راحتي و با آرامش غذا بخوريد و از غذايي كه مي‌خوريد لذت ببريد، خوردن غذاهاي گياهي غني از كلسيم كه داراي اگزالات نيز مي‌باشند، براي شما مفيد خواهد بود.

براي خريد بذر جعفري و ساير سبزي جات به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat.shop/

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۸۳۳

سبزي تربچه جزء سبزي‌هايي است كه ريشه خوراكي دارد و بومي جنوب آسيا و اروپا است و سپس در تمامي جهان كاشته شده است. تربچه بومي ايران نبوده و از خارج از كشور به كشور ما وارد شده است. اين گياه از خانواده Brassicaceae يا همان خردل است و از نظر ظاهر و بافت شبيه چغندر و شلغم است ولي طعمي متفاوت دارد. خواص تربچه زياد است. انواع سبزي تربچه عبارت اند از: تربچه قرمز گرد، تربچه سفيد كشيده، تربچه كشيده قرمز، تربچه دورنگ كشيده (سفيد و قرمز)، تربچه گرد دو رنگ، تربچه صورتي گرد و …

دليل پوك و تند شدن تربچه

يكي از عوامل پوك و تند شدن تربچه تأخير در برداشت است، عامل ديگر دماي بالاي محيط و كود دهي بيش از اندازه است كه باعث رشد سلول‌هاي غده‌اي تربچه شده و باعث پوكي آن مي‌شود. كود فراوان و دماي بالا نيز در تند شدن تربچه نقش دارند.

روش كاشت بذر تربچه در گلدان

بهتر است براي كاشت تربچه در گلدان از گلدان‌هاي مستطيلي و بزرگ استفاده كنيد.

ابزار موردنياز

بذر تربچه، خاك استاندارد (مانند كمپوست)، گلدان مناسب، دستكش، آبپاش كوچك، بيلچه و الك تنها ابزارهاي كاشت تربچه در آپارتمان هستند. ابتدا بذرها را براي مدت ۱۰ ساعت و حداكثر ۳ روز خيس مي‌كنيم. خاك را الك كرده تا نرم و يكدست شود. گلدان موردنظر را از خاك مرغوب (كمپوست آماده) پر مي‌كنيم (بيش از ۳/۴ گلدان)، گلدان انتخابي بايد زهكشي خوبي داشته باشد (در انتهاي آن سوراخ مناسبي براي خروج آب اضافي باشد). سپس اقدام به آبياري گلدان مي‌كنيم تا آب كاملاً از گلدان خارج شود. بعد از چند ساعت از آبياري گلدان بذرها را بر روي خاك مي‌ريزيم و حداكثر به ارتفاع دو برابر طول بذرها روي آن خاك مي‌ريزيم. بذر را هم مي‌توان به‌صورت دست پاش و هم به‌صورت دانه‌اي با فاصله ۲ سانتي‌متر كاشت. ريختن خاك زياد روي بذرها باعث خفه شدن آن شده و نمي‌توانند رشد كنند. سپس با افشانه آب را بر روي سطح خاك اسپري كنيد به‌صورتي كه مطمئن شويد آب به بذرها رسيده و اين كار را هر روز يا روزي دو بار انجام دهيد.

قبل از سبز شدن بذر سبزي نبايد اجازه دهيد سطح خاك خيلي خشك شود در اين صورت از جوانه زدن خبري نيست. آبياري زياد نيز باعث مي‌شود هوا به بذرها نرسد و خفه شوند و جوانه‌زني صورت نگيرد. هنگامي‌كه سطح خاك خشك شد اقدام به آبياري مجدد كنيد. البته مي‌توانيد بدون خيس كردن بذرها در آب، آن‌ها را به‌صورت دستپاش بر روي سطح خاك بريزيد و با چنگال سطح خاك را زيرورو كنيد تا بذرها به زير خاك بروند. كود دهي را از هفته دوم بعد از جوانه‌زني شروع كنيد. براي اين كار بهتر است ابتدا مقداري خاك‌برگ يا كمپوست يا كود حيواني بر روي باغچه ريخته و با بيلچه خاك را زيرورو مي‌كنيم و سپس خاك را نرم و تخت و يكدست مي‌كنيم. بذرها را به‌صورت دست پاش و يكنواخت در محل موردنظر ريخته و سپس با شن كش يا چنگال خاك را با آرامي زيرورو مي‌كنيم تا بذرها به زير خاك بروند. سپس به‌آرامي اقدام به آبياري مي‌كنيم به‌صورتي كه آب بذرها را جابجا نكند و با خود نبرد. تا قبل از سبز شدن باغچه بهتر است هر روز يا روزي دو بار باغچه را آبياري كنيم.

برداشت سبزي‌ها از باغچه يا گلدان

اين تربچه را بيشتر به خاطر ريشه آن مي‌كارند در نتيجه برداشت هنگامي انجام مي‌شود كه تربچه كمي از خاك بيرون زده و غده به‌صورت كامل تشكيل شده است. براي استفاده از برگ تربچه نيز مي‌توانيد از محل اتصال برگ به ريشه تربچه برگ‌ها را قبل از اينكه خيلي بزرگ شود بچينيد و مصرف كنيد بعد از مدتي برگ‌هاي جديد مجدد رشد خواهند كرد ولي مصرف برگ تنها باعث رشد بيش‌ازحد ريشه گياه تربچه شده و مزه آن نيز تند و تربچه پوك مي‌شود.

براي خريد بذر تربچه به فروشگاه بذر ظرافت مراجعه فرماييد.

همچنين از راه‌هاي زير نيز مي‌توانيد محصولات ما را ملاحظه و خريد نماييد:

۱- مراجعه به صفحه اينستاگرامي به آدرس:

https://www.instagram.com/zerafat.shop/

۲- مراجعه به كانال تلگرامي به آدرس:

https://t.me/zerafat_shop

۳- تماس با شماره موبايل: ۰۹۱۳۵۵۵۵۸۳۳